foto elly

Tshirt2007De 91e, mijn 25e keer ....... en ook mijn allerlaatste!! Deze foto heb ik op een T-shirt laten drukken voor de laatste dag.  "Groeten uit Scheveningen", ik wist toen nog niet dat ik in juli niet meer in Scheveningen zou wonen.

Heb je geen zin om dit hele verslag te lezen, maar vind je het wel leuk om de foto's te bekijken. Klik dan op de foto hiernaast.

Nog twee weken te gaan voor de vierdaagse...  Op zaterdag 30 juni 2007 ligt er een brief in de bus van de 4-daagse organisatie met een kaartje waarop wordt vermeld dat ik elke dag om 5.00 uur mag starten. Ik heb ontzegging aangevraagd (niet in de rij hoeven staan bij de start). Door mijn spierziekte krijg ik problemen als ik lang moet staan. Het lopen gaat gelukkig nog steeds goed, maar als ik lang sta lijkt het alsof mijn kuitspieren verkrampt raken. Als ik dan weer ga lopen duurt het best wel lang voordat dat rotgevoel weg is.
Gelukkig, met deze kaart zal dit probleem er dus niet meer zijn. Nu nog zien of Danyell in ieder geval voor de laatste dag een kaartje kan regelen voor de vroege start. We willen namelijk de laatste kilometers samenlopen. Zij loopt dit jaar ook voor de laatste keer. Voor haar is het de 13e keer.

Zondag 1 juli
Nog maar 14 dagen voor ik vertrek naar Nijmegen, time flies!!!

Op 30 juni heb ik met Danyell en nog een paar leden van het www.walkers4walkersforum.nl de laatste trainingstocht gelopen in Veenendaal. Het was hartstikke gezellig, we hadden mooi weer en behalve wat minuscule pijntjes aan mijn tenen had ik geen problemen, dus... ik ben er helemaal klaar voor! 
klappen

Vrijdag 6 juli
Vandaag bij Henk geweest voor een gesprek met Hella van der Wijst van het programma "de Wandeling" van de KRO. Zij gaat ons tijdens de 4-daagse volgen en dat wordt vanaf maandag 16 juli elke dag uitgezonden op Nederland 1 om 19.25 uur.

Dinsdag 10 juli
In de Wassenaarse krant staat onderstaand bericht met deze foto.IMG 8395kleiner

Vanaf maandag 16 juli a.s. zullen een aantal leden van de familie Noordover uit Wassenaar worden gevolgd en geïnterviewd door Hella van der Wijst van de KRO. Zij verzorgt altijd het programma "De Wandeling" en gaat deze keer naar Nijmegen voor de 4-daagse. Van de familie Noordover lopen Tinus, Kees, Henk, Elly en schoonzus Thea mee met de 4-daagse en in het kader van "wandelen met je familie" zullen zij vanaf maandag elke dag op Nederland 1 te zien zijn vanaf 19.25 uur. In het verleden hebben meerdere leden van het gezin Noordover meegelopen. Zelfs vader en moeder deden in 1972 mee. Volgende week zal Elly een verslag schrijven over hoe het is gegaan. Zij houdt dit ook bij op haar eigen website: www.ellynoordover.nl onder het kopje "wandelen". 

HellaKennen jullie Hella nog niet?

Kijk, dit is ze.

Zondag 15 juli
Samen met Hetty vertrek ik om 14.00 uur al naar Nijmegen. Ik logeer deze week net als vorig jaar in een prachtig oud huis, slechts een paar honderd meter van de Wedren.  Omdat het in een gedeelte is waar het alleen betaald parkeren is, brengt ze me weg met haar auto. De hele week mijn eigen auto voor de deur zou een beetje kostbaar worden.
Een kleine twee uur later zijn we op de plaats van bestemming. Om bij de voordeur te komen moet je een paar treden beklimmen. Uit een rijtje bellen kies ik de juiste. Daaraan is direct goed te zien dat het huis wordt bewoond door studenten en als de deur even later door Bas wordt opengedaan zie je dat nog beter. Het is  "enigszins rommelig" in de gang.  Gelukkig "leef" ik deze week voornamelijk in de kamer van Bas en die zag er vorig jaar keurig netjes en vertrouwd uit. En inderdaad, ik zie dezelfde slaapbank als verleden jaar, dezelfde tafel en stoelen en niet te vergeten... ik mag de pc weer gebruiken!
Het is trouwens broeierig warm en ondanks dat ze beloofd hebben dat het vanaf dinsdag wat koeler gaat worden, kon ik me dat nu nog niet goed voorstellen. Maar ja, we zien wel en het moet toch wel heel raar gaan willen ze de 4-daagse nog een keer afgelasten i.v.m. het warme weer.
De kamer is op de eerste etage en omdat Hetty direct na het uitladen de auto ergens anders moet gaan neerzetten als ze geen bon wil krijgen, sjouw ik de meeste spullen alleen naar boven en dat valt niet mee. Er zit een zwaar kratje bij met eten en drinken en het is goed om te weten dat die aan het einde van de week een stuk lichter zal zijn. Gelukkig pakt Bas ook een paar dingen op, dus de klus is snel geklaard. Wat een zooi heb ik weer bij me!! Mijn wandelrugzak, nog een andere rugzak die ook als stoeltje te gebruiken is, beddengoed, een grote tas met kleding, een voetenbak en een tas met al mijn wandelmedailles, boekjes enz.. Dat moet zaterdag allemaal in de auto van Danyell passen... ik ben benieuwd!
Met Bas spreekik eerst nog wat dingen door. De wc met wastafel is op de gang, de douche is op de tweede etage en ze zijn voor algemeen gebruik. Ik denk dat ik mijn slippers maar aanhoud als ik ga douchen, want echt schoon is het daar niet. eeeeek
Een klein uurtje later zijn we alweer onderweg naar het centrum. Aangezien Hetty op tijd terug wil rijden, lopen we direct richting de Waalkade om te zien of ons vaste pizzarestaurant er nog is. We weten wel dat er nu een andere eigenaar in zit, maar we zien direct dat de inrichting nog precies hetzelfde is. We wagen de gok en bestellen zoals elk jaar één tonijnsalade (met twee borden) en één pizza (met twee borden) en dat gaat helemaal goed. Het smaakt allemaal heerlijk! Na het eten slenteren we terug naar de plek waar Hetty d'r auto heeft geparkeerd en voor ze instapt nemen we met een dikke knuffel afscheid.
Ik bel naar Danyell om te vragen waar zij zich op dit moment bevind. "In mijn gehuurde huisje" is het antwoord. Gelukkig is Hetty nog niet weggereden en kan ze me daar nog even naartoe brengen. Het is tenslotte toch zeker weer zo'n 15 minuten lopen en ik moet deze week nog genoeg lopen. Van Danyell krijg ik een rondleiding door het huis en ze laat me ook even zien waar de Finse gasten donderdag mogen slapen. Voor we naar het centrum vertrekken, drinken we buiten nog even een lekker kopje koffie. Als we wat later op de Wedren aankomen en naar het monument lopen, komen er van de andere kant nog een paar W4W'ers aanlopen. Het is het hele "Zerevoeten clubje" met o.a. Douwine en Maas. Ze komen net als wij naar het pas geplaatste monument kijken.


GevelconcertDaarna lopen we gezamenlijk naar het centrum waar om 22.30 uur het "Gevelconcert begint. Dat gevelconcert is trouwens iets unieks en als je dit ooit leest en je bent op de zondagavond vóór de 4-daagse in Nijmegen, dan moet je daar een keer naartoe gaan. Het is onwijs gezellig, poepiedruk, maar ook heerlijk relaxed.

Kijk maar, zo ziet dat er ongeveer uit... Omdat ik niet lang kan staan, gaan Danyell en ik wat verderop op een vensterbank zitten. De muziek is nog steeds goed te horen, maar je mist zo natuurlijk wel een stukje van de gezelligheid.
Nadat we allebei een ouderwets kleffe suikerspin hebben verorberd, slenteren we richting de Waalkade, waar we nog net een staartje kunnen meemaken van het optreden van Syb van der Ploeg (voormalig zanger van de Kast). Jammer dat we daar niet eerder waren... Hij brengt met zijn optreden o.a. een ode aan de Golden Earring. Gaaf!!! Tja.. en omdat we het niet te gek laat wilden maken en Danyell nog een behoorlijk stukje terug moet lopen, maken we een einde aan de gezellig dag / avond. Ik lig om 0.45 uur in mijn bedje. Best nog netjes voor een zondagavond.
slapen

Maandag 16 juli

De wekker loopt al vroeg af, tenminste... als je 8.30 uur vroeg kunt noemen. Om 9.30 uur worden we (mijn broers Henk, Tinus en Kees, mijn schoonzus Thea en ik) bij de Wedren verwacht. Zoals ik hierboven al beschrijf, zal Hella van der Wijst van het KRO programma "de Wandeling" ons deze week volgen en dat gaat op maandag al beginnen, direct bij het aanmelden. Behalve Thea hebben we allemaal bureau 40A, dus dat is wel gemakkelijk.
Omdat ik wil weten of ik met mijn speciale kaart (ontzegging voor bij de start) niet alleen om 5.00 uur zou kunnen starten, maar gewoon op de tijd dat ik wil starten, vraag ik dat bij het aanmelden even na. Er wordt me gevraagd waarom ik die ontzegging heb en die vraag verwachtte ik even helemaal niet... Ik word op dat moment al gefilmd door cameraman Gerrit van de KRO en weet even niets anders uit te brengen dan: "uuhh.. omdat ik een spierziekte heb en daardoor niet lang kan staan." Gelukkig vraagt ze niet door en legt ze me uit dat ik inderdaad gewoon vanaf 5.00 uur mag starten en niet perse direct om 5.00 uur.
Oké... dat is dan de vuurdoop van het filmen en volgens mij zijn we geslaagd. Even later moeten we nog zo'n 30 seconden strak in de camera kijken. Dat is voor de foto van elk van ons die ze willen gebruiken bij de intro.
Dit wordt ook bij Thea gedaan, maar achteraf is ze bijna niet meer in beeld geweest. Ik denk dat Hella haar handen al vol had aan ons vieren. Als je weet hoeveel er is gefilmd en wat er uiteindelijk werd uitgezonden dan kan ik me er wel wat bij voorstellen. 

IMG 9305Vanaf de Wedren gaan we met de hele club door naar Tinus. Ook daar wordt gefilmd en Hella vraagt ons het hemd van het lijf. Ook bij Tinus thuis worden we geïnterviewd. Ze filmen tevens een stukje waar iedereen in beeld komt die daar op dat moment aanwezig is. Dit wordt elke dag aan het begin van de uitzending gebruikt. Mijn medailles, wandelboekjes e.d. liggen over de tafel uitgespreid.

Ann Marie is 's morgens met de trein naar Nijmegen gekomen en vandaar is ze met de taxi naar Tinus gekomen. Ze blijft deze week bij mij en omdat we na het interview weer terug willen naar het centrum, kunnen we met de KRO ploeg meerijden.
Ik ga eerst terug naar de Wedren, waar we ons jaarlijkse "feestje" hebben met de leden van het walkers4walkersforum. Net als elk jaar wordt die maandagmiddag tot "Blauwe maandag" gebombardeerd en is het leuk om met iedereen wat bij te kletsen.

2007 Blauwe Maandag
's Avonds ga ik met Ann Marie een hapje eten in het centrum, bij Pinoccio. Dat doen we altijd op deze dag, als herinnering aan de sterfdag (in 2003) van Tini, mijn oudste zus en de moeder van Ann Marie. Daarna lopen we terug naar ons logeeradres. Omdat het nog steeds bloedverziekend warm is, heeft Ann Marie zich al snel geïnstalleerd op het balkon. Ze heeft haar hangmat meegenomen en die past daar precies.

Als ik op deze week terugkijk kan ik zeggen dat ik het hartstikke leuk heb gevonden om met mijn broers te worden gefilmd en geïnterviewd door de KRO ploeg en dat het een bijna perfecte vierdaagse voor me geworden is. De hele week (op een onweersbui op de laatste dag na) hadden we heerlijk wandelweer. Ik had geen blaren of andere problemen en hoefde zelfs mijn voeten niet af te plakken. Met mijn speciale kaart mocht ik elke dag vroeg starten, zodat ik de eerste kilometers rustig mijn eigen tempo kon lopen en dan natuurlijk de wel heel speciale ervaring om elke dag Kees voorbij te zien komen, die zie ik normaal alleen bij het aanmelden en verder niet meer. Ook heb ik hele stukken met mijn broers Henk en Tinus gelopen en op de derde dag met Ann Marie. Zij was trouwens de hele week bij me en zorgde elke dag na het wandelen voor een lekker voetenbad en een voetenmassage. Heerlijk!

IMG 9428
Wat ik wel jammer vond is dat ik bijna niet met Danyell heb gelopen. Vooral op de laatste dag, terwijl we dat wel van plan waren geweest. Dat kwam gedeeltelijk doordat ik elke dag vroeg kon starten, terwijl zij dat alleen op de eerste en de derde dag kon doen en gedeeltelijk ook door de opnames die er werden gemaakt.
Op vrijdag, de laatste dag, was de rustplaats van de KRO in Malden en de bedoeling was dat we daar vandaan zouden vertrekken met de hele groep van de KRO. Danyell startte op die laatste dag pas aan de staart van de tweede groep en wilde daarmee juist zoveel mogelijk de drukte vermijden. Achteraf bleek dat we het laatste stuk vlak bij elkaar gelopen moeten hebben, want we stonden tegelijkertijd in de rij bij het afmelden aan de finish. Danyell bij bureau 40B en ik bij 40A.

 

 


Dinsdag 17 juli 2007
Zoals elk jaar is die eerste nacht een ramp. Je bent nog niet moe, maar moet toch een beetje op tijd naar bed, De wekker staat op vier uur, dus 22.00 uur gaan slapen zou een redelijke tijd moeten zijn. Natuurlijk wordt dat altijd later en als ik dan even terugreken komt het erop neer dat ik zo'n anderhalf uur heb geslapen.
Het nadeel van zo dicht bij de start zitten is de geluidsoverlast. Niet van de vroege starters van de 50km, maar van de studenten die de hele nacht zijn opgebleven en vanaf ongeveer 2.30 uur lallend en lachend die vroege vogels toejuichen en aanmoedigen. De balkondeuren staan open, dus je hoort alles luid en duidelijk.
gaapWaarom staat die wekker ook alweer op vier uur???? Oh ja, ik ga vandaag samen met Kees starten en die mag vroeg starten, dus direct om 5.15 uur. Het leek Hella wel leuk om even duidelijk het verschil te laten zien tussen een wandelende Elly en een er als een speer vandoor gaande Kees. IMG 9323
Al mijn spullen liggen al klaar, dus het is een kwestie van naar de wc gaan, wassen, aankleden, een licht ontbijtje naar binnen werken, mijn platypus vullen en nog een keer naar de wc om een veeg purol te gebruiken ter voorkoming van schrale billen.
Het is vijf uur en ik ben er helemaal klaar voor. Als ik even later bij de Wedren aankom, zie ik Kees al helemaal vooraan staan met zijn startkaart in de aanslag. Van Hella en haar jongens nog geen spoor en ik bel ze om te vragen waar ze zijn.
"Als ze zo gaan beginnen met scannen houd ik Kees echt niet tegen hoor!" roep ik ze toe! Gelukkig komen ze precies op tijd aan en als Kees mag starten kunnen ze hem nog net tegenhouden. "Rustig aan Kees!!! We blijven een klein stukje bij jullie lopen... je mag er zo vandoor!"
Tijdens de uitzending 's avonds kon je duidelijk zien hoe Kees zich liep in te houden om niet weg te spurten. Hij zei zelfs nog dat als je de hele dag dit tempo zou lopen je dan 3 dagen onderweg zou zijn voor de eerste dag. lol IMG 9325
Toen we bijna bij de Waalbrug waren mocht hij eindelijk in zijn eigen tempo doorgaan en Hella probeerde hem rennend bij te houden. Ik liep rustig door en aan de andere kant van de Waalbrug zag ik haar alweer staan. Ze had hem moeten laten gaan en Gerrit wachtte tot hij uit de lus kwam om hem nog even te kunnen filmen. Doeiiiii.... en dat was dan Kees. byeeeee

Hella bleef nog een stuk met mij meelopen en intussen vroeg ze me het een en ander over waarom dit nu mijn laatste vierdaagse was. Ik legde haar uit dat mijn neuroloog sowieso al niet begreep dat ik nog steeds van die lange afstanden kon lopen. Eén derde van de mensen die dezelfde spierziekte hebben als ik zitten na ongeveer 10 jaar in een rolstoel. Bij mij verschenen de eerste symptomen zo'n jaar of 7 geleden en ik zie mezelf nog niet over 3 jaar in een rolstoel zitten, dus ik hoor niet bij die één derde. Simpel toch!  whistle Met wandelen heb ik tot nu toe weinig problemen en daarom wil ik gewoon perse nog die 25e keer nog lopen.

Toen we door Lent waren kwam Henk ons voorbij en niet veel later, dat was net voor Bemmel, Tinus. Dat betekende dat alleen Thea en Floor nog voorbij moesten komen, maar die mochten pas vanaf 6.15 uur starten. Hella, Gerrit (de cameraman) en Jan (de geluidsman) lieten mij toen ook gaan en op mijn gemak liep ik richting Elst. Tot nu toe was het heerlijk wandelweer, droog en niet te warm, maar ik zag dat in de verte de lucht wat begon te betrekken. Ik probeerde er niet teveel op te letten en genoot van de omgeving. Ik had nog nergens last van en om je dan zorgen te gaan maken over dat het misschien weleens kan gaan regenen is natuurlijk niet slim.
Het stukje voor Elst is trouwens best mooi. Voor je de nieuwbouwwijk inloopt kom je langs de Rijkerswoerdse Plassen. Een prachtig stukje natuurgebied. De donkere wolken waaiden gelukkig over en toen ik even over negenen het bordje Elst passeerde scheen de zon alweer. Thea en Floor waren me net gepasseerd. Ze bleven heel even bij me lopen, maar hun tempo lag net iets hoger dus niet veel later liep ik weer alleen.
Alleen, maar niet alleen, want regelmatig loop je met wildvreemden te kletsen, of zie je iemand die je kent en loop je daar een stukje mee op. Ik kwam bijvoorbeeld Jaap Edelaar tegen. Die liep met een hele grote groep van de Douane.

Lekker temperatuurtjeNormaal stop ik in Elst maar deze keer had ik nog helemaal geen behoefte om te rusten. Een goed uur later was ik bij Valburg en volgens de thermometer langs de weg was het 21 graden Celsius. Het voelt warmer aan, maar dat komt waarschijnlijk door de hoge vochtigheidsgraad. Later hoorde ik dat dit ook de reden was dat Jan Woordes de eerste dag is uitgevallen.
Ik hobbel rustig door en niet veel verder staat foto Modern. Elk jaar weer worden alle wandelaars gekiekt en je moet dan het nummer onthouden van het filmrolletje. Nummer 30 heb ik deze keer.
En dan kom ik bij de grote rust van de KRO. Omdat we deze week "in de picture" staan mogen we ook bij de verzorgingsposten van de KRO binnenlopen. Heerlijk! Wat een verwennerij! Iets te drinken, wat zoutjes, chocola en een stukje fruit. Ik verzamel al deze lekkernijen en ga op een bankje zitten. Even mijn schoenen uitdoen..... aaahhhhh... heerlijk.... lucht... 3 keer raden wie er toen aan kwamen lopen....... Henk, Tinus, Thea en Floor! Ik liep voorop!  swingen
Ik loop dan misschien wel langzamer, maar ik ga zeker op die eerste 20km minder vaak zitten en dat scheelt dan meteen weer zoveel dat ik uiteindelijk als eerste bij deze rustplaats aankom. We zitten even gezellig te kletsen en besluiten het laatste stuk bij elkaar te blijven. Ik trek mijn schoenen aan en ga nog even naar de wc waar het nog heerlijk rustig is. Daarna gaan weer verder. Met z'n vijven nu, richting de dijk.
Floor vindt het helemaal goed dat we bij elkaar blijven, want dat eerste stuk heeft hij er flink aan moeten trekken om Thea bij te houden. Al snel wordt er besloten dat ik voorop moet lopen omdat ze anders steeds weer bij me weglopen. Het valt niet mee, want elke keer loopt er weer iemand voor en wordt er gekscherend gezegd: "ga je een foto maken?"

DeDijkTien voor twaalf bereiken we Oosterhout en een halfuur later lopen we op de dijk. Er zijn heel wat wandelaars die er tegenop zien, zo'n lang stuk over de dijk en maar blijven kijken of je eindelijk de Waalbrug ziet, maar ik vind het prachtig! Aan de linkerkant, onderaan de dijk, zo hier en daar wat leuke, mooie huizen en aan de rechterkant eerst een heel stuk groen en dan de Waal. Da's toch een heel mooi stukje Nederland?
Deze keer is het gelukkig niet zo warm en het waait behoorlijk. Gekscherend zeg ik : straks staat er in de krant "ze vielen bij bosjes van de dijk", maar deze keer vanwege de harde wind.
En dan, om 12.30 uur komt in de verte de spoorbrug in zicht. De eerste brug en degenen die voor het eerst lopen denken dan dat het de Waalbrug is. We lopen afhankelijk van de drukte afwisselend naast of achter elkaar. Eerst nog het gezellige stukje door Lent, waar Tinus bekenden ziet zitten en dan duurt het niet lang meer voor we de Waalbrug opgaan. Ook hier vind ik de drukte best wel meevallen. We lopen iets langzamer, maar we lopen wel door. Ineens zie ik een bekend beertje boven de menigte uitsteken. Jaaaa.. daar staat Ann marie ons al op te wachten, met "Borus" bovenop een stok in de lucht gestoken. Het laatste stuk loopt ze met ons mee.

Drank halenIets voor 13.30 uur melden we ons af. De KRO is erbij en 's avonds zien we dat stukje van onze binnenkomst weer op tv. Eerst zien we Hella om 11.00 uur op Kees aflopen die bij de Wedren op de bank zit, om hem te vragen wat hij daar aan het doen is. Hij was al binnen!
Wij gaan na binnenkomst nog even het veld op en zoals altijd naar het vaste plekje onder de boom. En wat we drinken halen we niet bij de Wedren . Nee, de drankjes worden door Henk bij de dichtstbijzijnde supermarkt gehaald en de cameraploeg loopt met hem mee om dit even vast te leggen. Als je met zo'n hele groep bent kost het je een kapitaal om een rondje te geven en op deze manier is het nog te betalen.
Het weer was vandaag wat mij betreft helemaal perfect en behalve dat ik wat rode plekken op mijn voeten en enkels heb van warmte uitslag, heb ik nergens last van. 's Avonds masseert Ann Marie nog even lekker mijn voeten en ik leg alles klaar voor de tweede dag, de dag van Wijchen.

Woensdag 18 juli 2007
Omdat Thea en Floor vandaag een kaart hebben voor de vroege start, hebben we afgesproken het eerste stuk met elkaar te lopen. Ik mag met mijn speciale pas weer om 5.00 uur starten en maak iets mee wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt tijdens de 4-daagse. Er loopt niemand voor me! De 50km lopers zijn natuurlijk al een stuk vooruit en de 40km lopers staan te trappelen, maar moeten nog 15 minuten wachten. Het is best wel lekker lopen zo ook al schieten me na een minuut of 20 al de eerste snelwandelaars voorbij.
En dan.... hè, hoe kan dat nu??? Kees loopt me voorbij??? Hij had toch een kaart voor de late start... hoe heeft hij dit voor elkaar gekregen??? We roepen elkaar gedag en voor ik goed en wel mijn camera heb kunnen pakken om een foto van hem te maken is hij al een meter of tig verderop. IMG 9346
Ik loop rustig door en tegen de tijd dat ik de oversteek maak bij de St. Annastraat begint het al wat drukker te worden. Voor we de grote brug oversteken hebben Thea en Floor me ingehaald. Het is nog maar net half zeven en moet je eens kijken naar die lange schaduwen!! De zon doet al stevig z'n best.
Met Hella is afgesproken dat we op haar wachten voor de "eieren te koop" rustplaats, net voor de brug over de A73. Ik vind het altijd moeilijk in te schatten en toen Hella gisteren vroeg hoelaat ik daar ongeveer zou zijn antwoordde ik dat ik geen flauw idee had. We waren er uiteindelijk al om 7.00 uur en toen we Hella belden zei ze dat ze direct onze kant op zou komen, maar dat het nog wel zo'n 20 minuten kon duren voor ze er was. Nou ja, dat moest dan maar. Er was een tentje waar je van alles kon kopen en we namen een kopje koffie en gingen lekker in een paar stoeltjes langs de weg zitten kijken naar alle wandelaars die ons voorbij liepen.
Even voor half acht kwamen Tinus en Henk in zicht. Henk vertelde dat hij over de brug naar de EHBO wilde omdat hij last had van schuurplekken. Hij had nieuwe schoenen aan... uhh... wat Henk?? Nieuwe schoenen? Met de 4-daagse?? Da's niet heel erg slim broertje. Het duurde toen nog eens 10 minuten voor Hella er was en omdat Floor best wel last van zijn spieren had gekregen vroeg Thea of het de bedoeling was dat ze erbij bleef of dat ze door kon gaan lopen met Floor. Hella antwoordde dat ze vandaag met Tinus, Henk en mij hoofdzakelijk over Tini wilde praten, dus als Thea alvast door wilde lopen was dat goed. Maar eerst.... gingen we naar de EHBO!! Dat Henk misschien wel blaren had moest natuurlijk worden vastgelegd. Tinus had al beloofd dat hij zijn handje wel vast zou houden  woeha
Afijn, de brug overgestoken en net als voorgaande jaren genoten van de herrie die de vrachtwagens maken met hun toeters en luchthoornen (het bezorgt me elke keer zelfs een beetje kippenvel). Direct daarna liepen we rechts het veld op naar de EHBO, maar.... er zit een lange rij en ik zie de twijfel al verschijnen op het gezicht van Henk. Zal ik wel... of zal ik niet.... De beslissing wordt echter voor hem genomen door Hella. Zij wil dit "mooie" moment natuurlijk niet missen en als we horen dat de mensen die daar zitten niet wachten op een behandeling en hij direct op een bed mag klimmen gaat hij overstag.
We staan er met onze neuzen bovenop als hij zijn schoenen uittrekt. IMG 9355Er zitten een paar mooie schuurplekken op zijn voeten net onderaan de grens van de tenen naar de voeten. Eén plek ziet eruit alsof het al een blaar is geweest die is opengegaan. Hier had hij niet mee door moeten lopen, dat was alleen maar erger geworden. Natuurlijk pesten we hem nog een beetje en terwijl Gerrit druk aan het filmen is vraagt Hella aan de EHBO'er of Henk nog wel door mag lopen. Henk reageert geschrokken en fel... ja HALLOOOO zeg, wat denkt ze wel!! Stoppen... eeeeek ECHT NIET!!! Dan moet er heel wat meer gebeuren! noooooooo Gelukkig was het een grapje, want er is natuurlijk geen sprake van stoppen. Alles wordt netjes afgeplakt en Henk z'n voeten zijn weer als nieuw.
Als we weer kunnen vertrekken bedenk ik me dat ik ook maar even naar de wc moet en hierdoor duurt het nog wat langer voor we eindelijk weer verder lopen. We zijn al drieëneenhalf uur onderweg en we hebben volgens mij nog maar zo'n kilometer of 10 gelopen. Dat wordt in ieder geval laat binnenkomen vandaag. Het stuk dat nu volgt is altijd erg druk. Het eerste gedeelte is een smal zandpad en het is dan lastig om naast elkaar te blijven lopen. Volgens mij is dat voor de andere wandelaars ook niet zo prettig en ik probeer dan ook wat ruimte vrij te houden aan de zijkant.
Gelukkig wordt het pad al snel wat breder als we het bos inlopen en Hella begint ons nu wat vragen te stellen over die tweede dag van de vierdaagse in 2003, toen we hoorden dat onze oudste zus Tini was overleden. Dat het emotioneel zou worden wisten we wel, maar gelukkig draait Gerrit de camera steeds naar degene die er op dat moment wat minder last van heeft. We krijgen daardoor de kans om beurten even te slikken en daarna toch ons verhaal te vertellen. Vlak voor Alverna neemt Hella afscheid van ons. Gerrit wil ons nog even filmen als we onder de brug doorlopen die door de middenstanders van Alverna is gebouwd. We moeten dat zelfs twee keer doen om er zeker van te zijn dat het er goed opstaat. Halloooooo zeg ..... geefdevinger alsof 40km al niet genoeg is, maar ik voel me wonderbaarlijk goed en heb er weinig problemen mee. We doen het gewoon twee keer..... maar het wordt uiteindelijk toch niet uitgezonden. Tja, zo gaat dat in die wereld. Je filmt misschien meer dan een uur, maar er wordt maar zo'n 5 á 10 minuten uitgezonden. De rest knippen ze eruit.

IMG 9358In Alverna bel ik Danyell om erachter te komen of ze voor of achter me zit. Ze zou pas om 6.30 uur starten, anderhalf uur na mij, maar we hebben natuurlijk best wel veel tijd verloren door het filmen en wie weet.... Ja hoor, ze zit vlak achter me en ik blijf even op haar wachten. Henk en Tinus lopen daarna door. Zij hoeven dan geen rekening met mij te houden want ze lopen toch net iets sneller dan ik.

Even na tienen komen we langs de rustplaats waar de ouders van Sunny zitten. Douwine zit er ook net en heeft een gebakje gekregen. Sunny is namelijk jarig vandaag en nadat we heel even hadden gewacht zien we haar aankomen met Bill. Voor we doorlopen feliciteren we haar natuurlijk nog even. Leuk hè Sunny.... zoveel visite op je verjaardag! cool

SpekkiesNiet veel later komen we door Wijchen heen. Het is er druk, zoals altijd. De diverse afstanden komen hier weer bij elkaar en dat gaat dan dwars door het centrum heen. We lopen middenin de drukte als we rechts van de weg ineens het spandoek zien hangen van Tante Wilma. Natuurlijk stoppen we daar even en worden direct verwend door de partner en dochter van Wilma. Lekker wat te drinken en snoepjes.... mmmm spekkies!!!! Da's helemaal toppie! We blijven er even zitten. Het is ook weleens leuk om even toeschouwer te zijn. Tot aan de finish blijf ik verder met Danyell lopen. Het is inmiddels toch best wel warm geworden en we hebben er allebei wat problemen mee en passen ons tempo aan. Danyell is natuurlijk erg laat gestart en ik ben onderweg wat "opgehouden" door de KRO, dus het is al 15.45 uur voor we eindelijk bij de finish aankomen. Ongeveer tweeëneenhalfuur uur later dan gisteren... en ik ben blij dat ik kan gaan zitten. Ook Danyell heeft het helemaal gehad en ze besluit dan ook direct naar huis te gaan. Hieronder een stukje wat zij schreef over deze tweede dag:

Danyell schreef:
En vandaag? Nou het was geen topdag, voor mij veel te warm! Ik heb een heel stuk met Elly gelopen, dat is een echte beroemdheid, ze wordt overal herkend! Leuk hoor! De noodbrug bij Weurt was een aardige, maar niet zo erg als we door de verhalen hadden gevreesd. Voor twee doorgewinterde Oostenrijkgangers stelde het natuurlijk niks voor! Elly zorgde er gewoon voor dat ze in één ruk naar boven kon en ik heb een extra pufje genomen. Afdalen kunnen we allebei als de beste en we liepen nog prima, dus huppelden we compleet de brug af! Dat late starten vond ik niet prettig, verderop op de dag kwam je toch wel erg in de massa terecht, het viel me op dat er erg veel mensen voor m’n voeten liepen en zo snel was m’n tempo nou ook weer niet. Verder heb ik Ronnie Tober gehoord met z’n liedje. Dat had ik nog niet eerder gehoord (ben niet zo’n muziek-freak), maar daar kreeg ik toch spontaan Shocked ogen van! Wat een verschrikking zeg, we zijn toch geen kleuters! Aan het eind had ik het helemaal gehad door de warmte, de herrie en de mensenmassa’s om me heen. Ik heb me afgemeld, even de familie gedaggezegd en ben direct naar huis gegaan. Two days … and still counting …

IMG 9385's Avonds krijg ik van Ann Marie weer een speciale "vertroetelbehandeling." Ze zet mijn voetenbak klaar en als ik daar na een minuut of 10 weer uitstap geeft ze me een heerlijke voetmassage. Heerlijk is dat! Mijn voeten zijn daarna weer helemaal nieuw. En dat is maar goed ook, want we gaan natuurlijk nog even het centrum in om een hapje te eten. Deze keer gaan we naar het "bakkertje" op de hoek waar ze van die heerlijke verse broodjes maken. Er is ook een uitgebreide keuze aan beleg, maar meestal neem ik een broodje gezond. Natuurlijk is dat niet genoeg, maar er is aan de andere kant keuze nog genoeg uit pizzapunten e.d. Dat gaat erin als koek! Een verse jus erbij en na afloop een capuccino en ik kan er weer helemaal tegen. We zijn om 19.25 uur weer terug op de kamer want natuurlijk kijken we elke dag even naar het programma van de KRO.

Donderdag 19 juli
De derde dag alweer. Wat gaat dat snel! Bij het opstaan merk ik dat ik weinig last heb van mijn spieren en dat is ook weleens anders geweest. Ook heb ik geen last van andere pijntjes of blaren, het gaat eigenlijk wonderbaarlijk goed met me. Een beetje warmteuitslag is het enige, maar dan ook een heel klein beetje.... Alles gaat die eerste drie kwartier wel weer op de automatische piloot en het enige dat vandaag anders is: Ann Marie is ook op en maakt zich klaar om met me mee te gaan. Gezellig! swingen
Ze had al eerder aangegeven dat ze een dagje mee wilde lopen en gisterenavond hebben we afgesproken dat we in ieder geval samen zullen starten. Daarna zullen we wel zien. Ann Marie heeft regelmatig last van haar voet en weet daarom niet of ze die 40km wel aankan. Op het moment dat we bij de splitsing komen van de 30 en de 40km zal ze beslissen wat ze gaat doen. Met mij mee of een stukje de route van de 30km volgen zodat we mekaar in Groesbeek weer zien.
Het starten is wel erg makkelijk dit jaar. Aan alle kanten staan al een paar duizend mensen in de rij, maar ik kom aanlopen, laat mijn speciale kaart zien en mijn startkaart wordt gescanned. Simpel en wel heel erg prettig op deze manier. Jammer dat het niet voor iedereen zo gaat.
AlleenRichtingHeumensoordAlleenKeesNet als de eerste twee dagen loop ik het eerste stuk bijna alleen. Natuurlijk is Ann Marie er nu bij, maar pas na zo'n 20 minuten komen de eerste wandelaars me voorbij. Kees is natuurlijk één van de eersten, maar deze keer ben ik daarop voorbereid en heb mijn fototoestel al in de aanslag. foto maken Het is wel gezellig wandelen met Ann Marie. We lopen lekker te kletsen en voor ik het goed en wel in de gaten heb zijn we al bij Malden. Het is nog niet eens half zeven!!

 

 

 

AnnMarieAnn Marie tippelt lekker met me mee en heeft gelukkig nog nergens last van. Ze heeft haar stok bij zich met Boris, haar wandelbeer, er bovenop. Hierdoor kunnen we mekaar goed in de gaten houden, want die stok zie je overal bovenuit.

Langs de weg zitten nog niet veel mensen, maar degenen die er wel zitten zijn wel goed aanwezig. Een paar kinderen zitten nog helemaal ingepakt in slaapzakken. Zou het koud zijn als je stilzit? Ik heb het in ieder geval alweer warm, maar daar heb ik altijd snel last van.
Vlak voor Mook komen Henk en Tinus me voorbij. We lopen een stukje met elkaar op, maar al snel gaan ze er weer vandoor. Op de Zevenheuvelenweg worden ze opgewacht door Hella en dan kan het natuurlijk niet zo zijn dat ik er dan ook al bij ben. lol 
Helaas krijgt Ann Marie even later toch last van haar voet en als we langs een grote rustplaats komen gaat ze de kant in. We spreken af dat ze bij de splitsing van de 30 en de 40km afslaat en me dan weer opwacht in Groesbeek. Ik zeg nog tegen haar dat ze dan wel lang moet wachten... maar... ergens klopt er iets niet in dit verhaal, want even later zie ik bordjes staan en daar staat de 30km al niet meer bij. We waren die splitsing dus al gepasseerd.....
Oops
 Ik bel haar meteen om het te vertellen, maar ze was daar inmiddels zelf ook al achter gekomen. Een stuk teruglopen is geen optie dus ze gooit al haar charmes in de strijd en krijgt het voor elkaar dat ze met de verzorging van een Limburgs brandweerteam mee kan rijden naar Groesbeek. Ze moet wel nog even wachten want ze gaan pas rijden als alle leden van hun team de rustplaats hebben verlaten, maar da's natuurlijk logisch.
Normaal stop ik op de derde dag bij Plasmolen (ik zag hier trouwens wel Carola en Ed van het wandelgezin zitten), maar omdat ik met Danyell had afgesproken bij de camping in Milsbeek te wachten, liep ik verder. Ze stopt daar altijd omdat haar moeder daar op de camping zit en op het terras op haar wacht, maar toen ik daar langsliep zag ik haar niet. Ik heb nog even met Danyell gebeld, maar die liep nog ruim een uur achter me. Het had dus niet veel zin om daar te gaan zitten wachten.

ZerevoetenrustplaatsIk liep door en kwam al snel bij het punt aan waar de 40 en de 50km weer bij elkaar komen. Op de hoek zag ik de partytent van vertroetelmuts Maaike van www.zerevoeten.nl staan en voor ik bij die tent was kwam ook Maarten eraan lopen. Daar heb ik toen maar even een rust ingelast. Dat was een goede keus, heerlijke stoelen, lekkere koffie, gezellig gekletst en even met elkaar op de foto gegaan.

Daar vandaan heb ik eerst een heel stuk met Maarten gelopen. Dat ging wat mij betreft prima! Hij liep wat langzamer dan hij gewend was en ik liep een tandje sneller en zo ging dat precies goed. Het was inmiddels wel weer drukker geworden, maar niet zo erg dat de andere wandelaars echt voor je voeten liepen.
doucheMaartenHet zonnetje was warm en toen ze in Bredeweg met een hele sproei installatie langs de weg stonden, kon Maarten het niet laten en liep daar onderdoor. Natuurlijk wel even een gekke bek trekken!
Waaaaaahhhhhh.... koud!!!!!
 Douchen

Omdat ik in Groesbeek Ann Marie zou ontmoeten, loopt Maarten even voor we op dat punt zijn weer door. Ik loop een stukje naar de mensen die aan de linkerkant staan te kijken en speur naar Ann Marie. Als we mekaar even later zien vliegt ze me om de nek.
dk 
Ze was toch bang dat ze me niet zou kunnen vinden in de drukte en die emoties moeten er natuurlijk even uit. Gelukkig hadden we contact via onze mobieltjes en kon ze me precies vertellen waar ze stond. Ja en dan nog die stok met Boris erop natuurlijk. Die zie je overal bovenuit.
We liepen samen verder, richting de Zevenheuvelenweg, nu op zoek naar de rust van de KRO, want daar in de buurt zou Hella me opwachten. De tent stond aan de voet van een van de heuvels en nadat we daar waren neergestreken belde ik Hella. Ze vertelde me dat ze bovenop de laatste heuvel op me zou wachten. Eerst maar even de schoenen uit en wat drinken. Er zijn niet veel mensen die tijdens een wandelmars hun schoenen uittrekken, maar ik vind het heerlijk om mijn voeten even wat verkoeling te geven. Mijn voeten zijn nooit zo opgezwollen dat ik daarna mijn schoenen niet meer aankrijg en ik heb geen blaren....
Na een klein halfuurtje gingen we weer op pad. Het kostte even wat moeite om Hella te bellen  want de lijnen waren overbezet en ik kreeg ze niet direct te pakken. Gelukkig lukte dat wel op tijd en niet veel later zag ik Gerrit al aan de linkerkant staan filmen. Als ik achteraf de beelden terugzie van dit stukje op de Zevenheuvelenweg lijkt het alsof ik niet makkelijk loop. Natuurlijk is heuvel op altijd al moeilijk voor me geweest en loop ik wat te sjokken, maar echte problemen had ik daar echter niet. De beelden zijn trouwens nog steeds op internet te vinden op de site van de Kro. De beelden van 2005 en 2006 staan er nog op, dus die van 2007 zullen ook nog wel een poosje blijven staan.
Na het intervieuw met Hella liepen we Berg en Dal in. Het is daar altijd poepiedruk met toeschouwers en de gezelligheid spat ervan af..... klappen swingenklappenswingen
.... en daar lopen wij dan tussendoor te stampen! Vanaf Berg en dal beginnen we aan het laatste stuk. Een lange rechte weg, langs camping de Kwakkenberg en daarna de splitsing waar de militairen afslaan. Omdat we daar net links naast een groep militairen lopen waarschuw ik Ann Marie. We moeten even wat sneller gaan lopen anders worden we door die groep zo meegenomen naar links en wij moeten hier rechtdoor!
kerktorenHet laatste stukje in Nijmegen is ook weer heel gezellig. Er zitten veel mensen langs de kant en er wordt muziek gemaakt en geklapt. Op de kerktoren in de verte kon ik zien dat het half twee was. PatatetenWe zijn er bijna en nog lekker op tijd ook! Astrid (een collega van me) stond ons bij de finish al op te wachten. Ze is er nu voor de derde keer en is vast van plan dit voorlopig nog te blijven doen. Zelfs vorig jaar, nadat het hele feest na één dag al werd afgelast, kwam ze op donderdag naar Nijmegen om samen met ons nog een stukje van de sfeer te proeven.
Vaste prik is dat we na binnenkomst eerst bij de Wedren op het veld een patatje halen (met lekker veel zout) en natuurlijk wat te drinken erbij. Daarna ga ik naar de kamer om even al het luie zweet van me af te spoelen om vervolgens de anderen weer op te zoeken die dan ergens in het centrum op een terrasje zitten.
Deze keer moest ik echter terug naar de Wedren. Daar zou een echtpaar uit Finland op me staan wachten. Via e-mail hebben we contact gehad en ik zou ze naar het huis brengen waar Danyell deze week logeerde. Gelukkig haal je zulke mensen er snel tussenuit in die drukte. Het hele terrein was afgeladen met wandelaars, lopend, zittend of liggend, maar niemand stond daar maar te staan met een grote reistas, behalve dan dat Finse echtpaar.
Na het uitwisselen van een paar beleefdheden (in het Engels) liepen we gezellig kletsend richting het logeeradres van Danyell. Daar was nog een kamer vrij en die was voor hen.
Waarom ik hierover schrijf?? Valt het je niet op? Ik heb vandaag 40km gelopen en ga daarna gewoon zonder probleem nog een stuk extra lopen. lol Goed hè! In plaats van uitgeteld ergens onderuit te hangen, liep ik naar het logeeradres van Danyell, toch zeker een kilometer verderop en daarna moest ik natuurlijk ook weer terug naar het centrum, waar Ann Marie en Astrid op me zaten te wachten bij restaurant Pinoccio.
Eindelijk kon ik even lekker gaan zitten en dat beviel me goed, net als het eten honger en de drankjes cheers die we erbij bestelden.  Astrid rijdt 's avonds weer naar huis en ik leg voor de laatste keer alle spullen klaar voor de volgende dag. Oh ja en natuurlijk regelt Ann Marie mijn voetenbad en geeft ze me nogmaals een voetenmassage.
Als ik even later naar bed ga kan ik niet direct slapen. Morgen is de laatste dag en zoals ik er nu over denk voor mij ook de allerlaatste dag van mijn vierdaagse carriëre. We zullen Hella pas zien bij de laatste rust van de KRO bij Malden en ik hoop dat ik het droog kan houden. Aan het begin van de dag lukt dat altijd best, maar zo tegen het einde, als je moe bent, kunnen de traantjes zomaar ineens naar boven komen. Het schaapjes tellen duurt gelukkig niet lang en ik val in slaap.... tot... een paar uur later... 

wekker 

Vrijdag 20 juli
Nog maar 40km te gaan en dan zal ik de medaille voor de 25e keer in ontvangst mogen nemen. Ann Marie blijft vandaag weer lekker in haar hangmatje liggen op het balkon. Ze "geniet" al vroeg van alle geluiden, zoals die van de studenten in de buurt die of laat thuiskomen of helemaal niet naar huis gaan, maar rond blijven hangen in de buurt van de Wedren. Ik zeg haar gedag en we spreken af dat ze naar de KRO rustplaats komt in Malden. IMG 9397
Ik weet dat Kees baalt als een stekker! Hij start vandaag in de tweede groep, dus pas na 6.15 uur en zal daardoor al een hoop wandelaars voor zich hebben. Dat betekent dat hij de eerste paar uur alleen maar mensen aan het inhalen zal zijn en dat loopt niet lekker. Voor mij was het vroege starten tijdens deze vierdaagse ideaal. Als ik lang stilsta beginnen de spieren in mijn onderbenen te verstijven en behalve dat dit pijn doet duurt het ook wel een klein uur voordat dit vervelende gevoel weer weg is. Nu had ik dat probleem gelukkig niet. Met mijn speciale kaart werd direct bij aankomst mijn kaart gescand en liep ik al 15 mnuten voordat de eerste 40km lopers mochten starten. Degenen die me daarna inhaalden liepen sneller dan ik en bleven dus ook niet voor mijn voeten lopen. Hoe lastig het voor Kees moet zijn geweest merke ik om kwart voor negen, toen ik Linden in liep. Kees liep me daar voorbij!! Hij had dus een behoorlijke achterstand opgelopen, maar de rest zou hij wel beter door kunnen lopen want het was nog rustig in Linden. Omdat het ook hier altijd beregezellig is, het hele dorp doet altijd mee aan een bepaald thema (dit jaar was dat "circus") las ik een lange rust in. LindenAndere jaren moest ik hier zoeken naar een stoel, maar deze keer kon ik direct bij de eerste de beste tafel neerploffen. Er was plek zat! Ik gooi mijn rugzak op de stoel en haal bij de balie een broodje gezond, een koffie en een karnemelk en ga er lekker voor zitten. Net als altijd doe ik ook mijn schoenen even uit en geniet van de muziek die er wordt gedraaid door een soort van DJ. Ik heb nog alle tijd want het is nog maar net 9 uur en de bedoeling is dat we om ongeveer 13.30 uur in Malden arriveren voor het dagelijkse interview.

 

pastoorAls ik even later weer doorloop maak ik nog een paar foto's van allerlei leuk gemaakte dingen die met het circus te maken hebben. Eén daarvan is een foto van een man die spekkies liep uit te delen. Hij had een rood balletje op zijn neus en toen ik een foto van hem maakte vroeg hij me erbij te zetten dat hij de pastoor van Linden was. Zou het echt? Zou dit echt de pastoor van Linden zijn ???????

Na Linden volgt eerst het lange Lindenlaantje en het altijd gezellige Beers, waar ook de 50 km lopers er weer bijkomen. Ik zie geen bekenden en loop lekker in mijn eigen tempo verder. Even voor 11.00 uur kom ik aan in Cuijk en loop ik via het drukke, maar ook gezellige centrum naar de tijdelijke brug die daar speciaal voor de 4-daagse door militairen wordt neergelegd. Als ik aan de overkant ben en even ga zitten zie ik Henk voorbijlopen, maar hij ziet mij niet en loopt verder. Ik kom daar wel de schoonvader van Ton tegen. Wat leuk! Ik wist niet dat hij ook wandelde! Later hoor ik van Henk dat hij in Cuijk bij de Wios al een rust had gehad.
In Mook kom ik Tinus, Henk en Hans tegen en we gaan daar nog even zitten omdat het nog te vroeg is om op de afgesproken plek te komen waar Hella ons zal opwachten. De heer de Winter zit daar ook, dus we nemen wat te drinken en blijven gezellig wat kletsen.
Inmiddels begint het wel erg donker te worden en omdat we toch nog een leuk stukje moeten lopen, trek ik mijn schoenen aan en gooi ik de rugzak weer op mijn rug. We lopen de kilometerslange, rechte weg af en krijgen onze laatste knip. I DIDITIT!!!!!  
Blij 1Vanaf Mook is het steeds donkerder geworden en dan komt het ineens met bakken naar beneden. Gelukkig heb ik altijd een kleine paraplu bij me, want een jas aan tijdens het wandelen doe ik niet snel. walking in the rain
We lopen naar de rustplaats van de KRO en krijgen daar te horen dat Hella er nog niet is. We moeten wachten! WACHTEN??? boos....   Tja, er zit niets anders op.
Gelukkig duurt het niet lang en als Hella even later met 'haar mannen' aan komt lopen, klinkt er vanuit de tent, waar we met een heleboel andere wandelaars zitten, een luid applaus.  DSC3772Hella wil dan dat we een stukje teruglopen zodat ze kunnen filmen dat we daar aan komen lopen... TERUGLOPEN??? Ja, teruglopen Elly!
Nou... dat doen we dan maar.  lol Door de regen, stampend door de plassen en uitkijken voor de wandelaars die wel de goede kant uitlopen. Gelukkig hoeven we maar een klein stukje terug en kunnen we weer met onze neus richting de finish gaan lopen, maar eerst nog even terug naar de tent. Daar moeten de wandelaars ook nog even voor ons juichen.

Uiteindelijk vertrekken we richting finish, in een lange optocht met Hella naast ons en de hele colonne KRO wandelaars achter ons aan. Die intocht was geweldig! We werden natuurlijk door een heleboel mensen herkend, ook al waren er heel wat toeschouwers gevlucht, want het hield maar niet op met regenen.
Ik liep te genieten! Wat kan mij die regen schelen! Blij 1

Toen we bij de familie aankwamen op de St. Annastraat moesten we natuurlijk doorlopen, maar ik stopte heel even om de felicitaties in ontvangst te nemen. Op het laatste stuk nog voor de tribunes werd het gelukkig weer droog en genoten we nog meer van alle toeschouwers die voor ons klapten. Henk trok daar Miep tussen het publiek vandaan en Hella vroeg aan haar hoe ze het allemaal had gevonden deze week. "Wel leuk" antwoordde Miep, "maar nu heb ik een paar zeiknatte voeten!"  woeha  DSC3876
Samen met Dominique liepen ze het laatste stuk met ons mee.

 DSC3885Vlak voor de finish hield Hella nog een kort interview met ons. Ik kreeg een dikke knuffel van Tinus en Henk omdat het mijn laatste 4-daagse was. En nee... ik moest niet huilen. Tinus kreeg wel traantjes in zijn ogen.

Voor we naar de finish liepen werd er op de hoek nog een leuke groepsfoto gemaakt.  DSC3898

Ik vond het wel jammer dat ik Danyell niet had gezien vandaag, maar toen ik in de rij stond voor mijn medaille keek ik opzij en wie stond daar, ook in de rij? Danyell!! Hahahaha... waren we toch bijna tegelijk binnengekomen.

 

 

Als ik op deze 4-daagse terugkijk kan ik wel zeggen dat het een prachtige afsluiting is geweest van al die wandeljaren. Ik had voor de zekerheid zoveel getraind, dat ik hem bijna fluitend heb uitgelopen! whistle 

 Blij 1IMG 9451

Wat een mooie afsluiting van deze 4-daagse! Voor allebei de laatste! Zijn we geen TOPPERTJES!