foto elly

Na 4 jaar niet meer te hebben meegelopen, maar wel langs de kant te hebben gestaan om die duizenden wandelaars toe te juichen en 's avonds tot laat in de stad van het sfeertje te kunnen proeven en met volle teugen te genieten van alle festiviteiten, ga ik het dit jaar toch weer een keer proberen.
Omdat Ann marie met me meeloopt hebben we samen wel een beetje getraind. Natuurlijk, net als elk jaar de 2daagse in Luxemburg (Diekirch) en daarnaast nog zo'n 3 of 4 marsen. We zijn zelfs een keer naar Berg en Dal gereden en hebben toen samen een heel stuk van de route van de 3e dag gelopen, omdat ik blijf zeggen dat het qua route de mooiste dag is. Alleen......normaal hoef je niet op een kaartje te kijken, je volgt de bordjes en loopt achter de "kudde" aan. Deze keer natuurlijk niets van dat alles en we liepen dan ook gezellig kletsend ergens rechtdoor, terwijl we linksaf hadden moeten gaan. We liepen daardoor inplaats van de bedoelde 25km, wat we als training wel voldoende vonden, ongeveer 40km. Nu is 40km natuurlijk niet verschrikkelijk veel, maar wel als je je hebt ingesteld op 25km. 

Voor onderdak hadden we voor dit jaar in Nijmegen een appartement gehuurd, vlakbij het centrum. We mochten daar al vanaf zondag vóór de 4daagse in en hadden, behalve de zorg voor de kat van de eigenaar, het rijk alleen. Zondagavond lekker gegeten in het centrum bij Pinoccio met vrienden en op maandag natuurlijk naar de start om ons aan te melden. Het appartement bevond zich op de 4e etage, dus dat was elke dag even puffen en steunen om na het wandelen weer boven te komen. Ook moesten we daar vandaan toch nog wel zo'n 20 minuten lopen om bij de start te komen. Dat was 's morgens wel even lekker om je spieren een beetje los te lopen, maar dat werd weer teniet gedaan door de lange rij bij de start waardoor we ook elke ochtend ongeveer een halfuur moesten wachten voor we konden beginnen. 4d het lekkerste plekje in huisOmdat de kat ons bed toch wel het lekkerste plekje in het hele huis vond, had ik een hoeslaken over het beddengoed gegooid, zodat we niet eerst elke avond ons bed moesten "ontharen".

Dinsdag 16 juli
De eerste dag begon goed. Om 4.30 uur ging de wekker (dat is dan wat minder goed) en om 5.30 uur stonden we buiten en dit zou deze week het dagelijkse ritueel worden. Het was droog, dat is altijd prettig, en volgens de weersverwachting zou het ook droog blijven. Dan ons stukje wandelen naar de start. Van alle kanten komen steeds meer wandelaars die kant uit. Lopend, op de fiets of met het openbaar vervoer. Sommigen worden gewoon lekker bij de start afgezet door vrienden of familie. Zelf met de auto naar de start komen kan je om deze tijd wel vergeten. Er is in de weide omtrek geen vrij plekje meer te vinden om je auto te parkeren.
Bij de start is het altijd een hele gezellige bedoening. Net als wat ik de voorgaande jaren heb gedaan, lopen er altijd mensen rond die zelf niet meelopen (maar wel hun bed uit zijn gekomen of er zelfs nog niet in zijn geweest) om de wandelaars moed in te spreken. Het is er weer druk...druk....druk......en het duurt dan ook ruim een halfuur voor we kunnen gaan lopen.
Onze eerste stop is in Elst. Ik vind dit een fijne plek om te stoppen. Het is er gezellig en we zitten dan ongeveer op de helft. Natuurlijk eerst even naar de wc, wat normaal gesproken een heel probleem kan zijn i.v.m. de lange rijen, maar net in een hoek voor het centrum zijn tijdelijk wc's geplaatst en die staan een beetje achteraf. Er staat geen rij!!!!!  Daarna lekker neerploffen bij mijn vaste rustplaats, een restaurant met terras langs de weg. Schoentjes uit en met een kopje koffie en een flesje Fristi kijken we naar de langslopende wandelaars.
Een halfuur is snel voorbij en na een beetje rekken en strekken lopen we weer door. Voor we bij de finish aankomen (ongeveer 13.30 uur) stoppen we nog een keer om de voetjes weer wat rust te geven. Al met al was het een goede eerste dag, geen echte problemen gehad en ondanks de drukte een redelijk 'eigen' tempo kunnen lopen.

Woensdag 17 juli
De start van de tweede dag verloopt hetzelfde als de eerste dag, maar al snel word ik toch wel een beetje ongerust. Ineens wist ik het weer.... dat was eigenlijk de belangrijkste reden geweest om niet meer te gaan lopen..... ik krijg last van mijn blaas, en met een beetje pech wordt dat een heuse blaasontsteking, een 'blessure' waar je niet blij mee hoeft te zijn. Als we even na 14.00 uur binnenkomen heb ik voor mezelf de beslissing al genomen, dit gaat niet lukken!!!!! 4daagse2002 we need to add saltNog maar even niets tegen Ann marie zeggen, tenslotte hoeft ze het niet eerder te weten dan morgenochtend, en samen nemen we een lekkere portie patat om het zoutgehalte weer een beetje op peil te krijgen. Ondertussen loop ik me te bedenken hoe ik dat morgen moet gaan aanpakken. Gewoon vroeg opstaan, meelopen naar de start en daar...doeiii Ann marie, sorrie maar ik ga niet verder dan hier....... Een lekker patatje met VEEL zout gaat er wel in!!!

4daagse2002 so happy she was thereMary zou eigenlijk pas op donderdag komen, maar door omstandigheden was ze er vandaag al en toen ik haar vertelde van mijn "probleempje", raadde ze me aan direct naar de EHBO te gaan voor medicijnen en niet te wachten totdat ik weer thuis was. Zo gezegd, zo gedaan. Omdat er inderdaad een blaasontsteking werd geconstateerd, kreeg ik een kuurtje en vroeg toen maar direct of je met zoiets nou nog door kon gaan lopen morgen..... Het antwoord was dat als je er straks direct mee begint en je gaat morgenochtend gewoon starten, moet je even kijken hoe het gaat. Dus........ MARY..... bedankt voor de goed tip!!

Donderdag 18 juli, de 3e dag, de dag van Groesbeek, en zoals ik al eerder schreef, wat mij betreft de mooiste dag. Maar nu......afwachten hoe het gaat. Voor we vertrekken neem ik de medicijnen in en hoop dat ze heel snel helpen. De eerste paar kilometer gaan dus waardeloos. Ik heb een pijnlijk, hard gevoel onderin mijn buik en zodra we in de buurt van de oversteek van de St. Annastraat komen denk ik: als we straks bij Tinus langskomen (mijn oudste broer die langs de route woont) en er is iemand thuis, dan stop ik ermee.
Weer nog even niets tegen Ann marie gezegd en gewoon nog even op mijn tanden bijten. Bij het huis van Tinus zie ik helemaal niemand en alles is donker.... @#$&*#..... doorlopen dus!!!! Maar..... naarmate de tijd vordert en ik ons tempo een beetje had verlaag, voel ik de pijn zakken en krijg voorzichtig een beetje hoop dat het allemaal goed gaat komen.
Onze eerste rust is in Molenhoek en daar ga ik ook voor de eerste keer naar de wc en wederom.....geen rijen!!! Gauw ook weer even mijn medicijnen innemen, want het blijkt dus toch te helpen....jippieeeeeeeee.....Blij 1 Daarna koop ik een broodje en een kopje koffie. We gaan lekker zitten, de schoenen uit en beentjes omhoog.... heerlijk is dat!

Na de rust lopen we door, Groesbeek in, waar het altijd heel gezellig druk is. Daarna de Zevenheuvelenweg over en Berg en Dal in, waar we nog een keer stoppen bij het restaurant waar we met de training ook onze rustpauze hadden. 4daagse up the hill 3Klimmen is niet mijn sterkste kant, maar de Zevenheuvelenweg is een makkie vergeleken met wandelen in Diekirch (Luxemburg). Ondanks de inspanning kan er bij ons ook nog wel een lachje af als we de camera zien. Tenslotte gaat het lopen op zich best wel goed en hebben we er toch weer redelijk de pas in. De volgende rustplaats kunnen we al ruiken en daarna is het nog maar een kilometertje of 6 naar de finish. Hallelujaaaa........de derde dag zit er ook weer op!!!!

Vrijdag 19 juli
Het is alweer de laatste dag. Wat is dat snel gegaan! Ann marie loopt de 4-daagse trouwens met een stok (om haar knie een beetje te ontzien) en daarbovenop keek 'Boris' hoog over de hoofden van de wandelaars heen. Dat was wel handig, want als we mekaar een stukje uit het oog verloren, stak Boris overal bovenuit, zodat ik wist waar Ann marie was.

4daagsewaalbrugSpeciaal voor de laatste dag hebben we T-shirts laten maken, met een foto erop van de Waalbrug. De foto is gemaakt door een Nijmeegse fotograaf, Rob van Hoorn.......(Speciaal toestemming voor gevraagd hoor!!!!). Deze foto is het dus..... De Waalbrug, wie kent hem niet???? Voor de 4-daagse wandelaars is het in ieder geval geen onbekende. Al direct op de eerste dag steken we hier de Waal over en ook 's middags komen we via deze brug weer terug Nijmegen in.

Behalve een heuptas, die ik altijd aan de voorkant heb hangen, had ik dit jaar voor het eerst ook een flessenhoudertje op mijn heup hangen. Genoeg drinken tijdens het wandelen is natuurlijk heel belangrijk en omdat je niet altijd kunt rekenen op water langs de kant, moet je zelf ook genoeg bij je hebben. ToilettenprobleemIn Linden is het altijd heel gezellig, dus daar gaan we ook even zitten.  Er is hier trouwens wel een hele rij voor de wc, maar het duurt best wel lang voor je hierna weer ergens in de bewoonde wereld komt, dus ga ik maar in de rij staan. Twintig minuten duurt dat... pppfffff....... Aangezien er dit jaar was gewaarschuwd, dat als je de bosjes induikt om je te "ontlasten" van overmatig vocht of andere dingen die in de weg zitten, het risico loopt om gediskwalificeerd te worden. Daarna is er nog tijd voor een heerlijk broodje gezond en wat te drinken. Hierna kunnen we weer opgelucht verder lopen, al was het erg spannend in Linden. Het hele dorp doet elk jaar mee aan een "thema" en dat is dit jaar nogal "moordlustig". Ze liepen zelfs met (nep)kettingzagen tussen de wandelaars door, best wel eng, want je moest oppassen om niet "getackeld" te worden!

4daagse day 4

En dan.... Cuyk, door het drukke, gezellige centrum heen en over de pontonbrug die speciaal voor ons door het leger wordt neergelegd. Daarna komt nog het lange stuk over de dijk, naar Mook en door naar Malden. Uiteindelijk komen we aan bij de St. Annastraat en op een gegeven moment zien we in de verte het torentje.... daar is de finish!!! Kijk... dit zijn de T-shirts die we speciaal hadden laten maken. Dat laatste stukje, het is één groot feest!!!!

Zaterdagochtend, the day after...
Omdat we deze keer pas op zaterdag naar huis gaan, rijden we nog even naar de plek des onheils, waar het op dinsdag allemaal begon en waar het op vrijdag ook weer eindigde.
Ondanks de 41.545 inschrijvingen waren er net geen 40.000 wandelaars gestart. Er zijn, behalve natuurlijk degenen die ziek waren of andere goede redenen hadden om niet te komen opdagen, altijd een aantal mensen die zich met veel bravour inschrijven, omdat ze denken "dat doe ik wel even" en dan op de laatste dag toch maar niet aan dat 'grote' avontuur beginnen. 4daagse 2002 barometerZoals elk jaar, de grote klapper uitvallers op de 2e dag. Daar had ik dit jaar dus ook bij kunnen zitten, alhoewel....ik ben die dag nog gefinished en heb ook een kaart ontvangen voor de volgende dag, dus zou bij de 885 uitvallers geteld zijn van de 3e dag.

Na deze 4-daagse heb ik echt het gevoel van: "en nu NOOIT meer!" Met Ann marie spreek ik zelfs af dat mocht ik toch weer twijfels krijgen, zij me helpt herinneren aan die tweede dag, de problemen die ik kreeg en dat zou wel genoeg zijn om me erop terug te laten komen...

maar................lees het verslag van 2003.... ik kon het toch niet laten.........
Toen in februari de inschrijvingskaart binnenkwam, heb ik me direct ingeschreven voordat iemand me ervan kon weerhouden. cool

 

 

In English....

Nijmegen, the 4-days-walk in 2002.

4 years passed by and I didn't do the Nijmegen walk, but every year I went there and enjoyed the atmosphere. Not just being there the whole week to see all the walkers pass, but also to walk around in the center and enjoy all the festivities during the day and later in the evening, without feeling the pain in your "walkingmuscles" or the blisters on your feet....

But this year, the intention was to walk again. I wanted to do it again and find out what was the reason I ever stopped. Ann marie was going to join me and together we did some training. Not much....but some........ Of course we walked in Luxembourg (Diekirch, 2x20km) because I do that every year for many years now, and before July we walked another 3 or 4 times. We even went to "Berg en Dal" on a Sunday because we wanted to do part of the third day of the Nijmegen walk. But........this time we couldn't just follow the signs or the thousends of people walking in front of us like we were used to in July, so we had to do some kind of guessing where to go. We did fine until.......somewhere.......while we were enjoying the view and talked about all kind of things, we should have gone left and instead we went straight on, which was wrong!! We almost ended up in Germany and had to walk a long way back...... Instead of the training we intended to do that day, about 25km, we did around 40km. Not an awfull lot, but when the intention is that you will finish in about 4 to 5 hours, you get very, very tired when you finally get back to the car after 7 hours. We did have a rest halfway, in Molenhoek, also our official restplace during the Nijmegen walk, and another one in Groesbeek just before the "Zevenheuvelenweg". We couldn't complain about the weather, it was beautifull.

The week of the 4-days-walk in Nijmegen we hired an apartment, somewhere near the center, from Sunday July 14 until Saterday July 20, and we had the whole place to ourselves ... we only  had to take care of their cat......
Sundaynight we went to the center and together with some friends we had a very nice dinner at Pinoccio's. Then on the Monday morning, after being a little lazy, and slowly getting up, shower, getting dressed, having breakfast and a little walk around, we walked to the 'Wedren' to pick up the card we need for the next day.
The apartment is on the 4th floor, so every day after the walk it is going to be a "heavy" climb to get back up there. Also in the morning it is a 20 minutes walk to get to the start. It is nice to walk a little to get there, because it is a good warming up for the muscles. However, the problem is that when we get there we have to wait for about 30 minutes before we can start. It is so very busy!!
The cat discovered that our bed was the nicest place in the house, so everyday I covered our sheets with an extra sheet to keep all the hair away.

Tuesday, July 16.
At 4.30am the alarm goes off (it was still dark!) and an hour later we went downstairs. It is time to go! This is going to be our daily routine for this week. It is dry, and that is a very positive thing, and according to the news it will stay dry all day. The closer we get towards the start, the more people we see, walking in the same direction. Walking, like us, on a bike, or by bus. Some even get a 'taxi' from friends or relatives, and have to walk just a few meters to get there. If you try to get there with your own car around this time, you cannot find a parkingplace anywhere within a few kilometers. Even the smallest spaces are allready, taken and sometimes you can even see cars parked on places where they shouldn't park. Hopefully the police will not be too strikt this week.
When you get to the 'Wedren' (the lace where we have to start every day) it is always very busy. Not just with people that are there for the walk, but also with students that are here to cheer to the walkers and make sure that they have a good time while waiting. The queue is so very long, like always, and it takes about 30 minutes to get to the officials that punch the cards that we received on the Monday.
Our first stop today is in Elst. It's halfway the 40 km. route and you see walkers coming together from left and right because all the other distances (the 30 and 50km distance) go through that place. And now.....the toilet......that is priority number UNO!!! Sometimes it can be a real problem, but this time we find toilets a little bit at the side in a corner and there is hardly a queue. Then, priority number 2 and 3, getting something to drink and legs up!!! We find some empty chairs on a terrace and we have a coffee and a fristy to drink. It is so very nice to sit down and see all the walkers pass. When you sit down long enough (we usually stop for about half an hour) you think you are going to be the last one, but they keep on coming.....like there is no end. That half an hour always goes by very quick and it is time to put our shoes back on. After a little stretching to warm our muscles, we "jump" back in line, and walk on.
Before getting to the finish (that was around 1.30pm) we have another stop and we give our feet a little fresh air. This first day everything goes fine. No real problems and eventhough it was very crowded we did it in a reasonable time, so we decide to have a little rest before walking back to the apartment.

Wednesday July 17.
The second day we start around the same time, but very soon I start to worry. I remembered... and I realise why I stopped walking long distances, I remember what was the most important reason....... when I walk for more then just a few hours, I get problems with my bladder. My belly feels strange, hard, and it starts hurting. A very strange "injury", and also very troublesome while walking, because I feel it every step I take. When we finish (around 2pm) I allready made my decision, this is not going to work for me. Because I don't want Ann marie to worry, I don't say anything yet and we go and get some very salted 'patat' with mayonaise. In the mean while I am trying to think of what to do tomorrow. Just get up at the same time and walk to the start with Ann mare, and then.....tell her....that I am not going any further......sorry, but this is it for me.........or.........??????
And then....there was Mary!!! Mary, one of my colleagues from work. She was supposed to come and see us on the Thursday, but due to circumstances she came today and I tell her about my "little problem". She advises me to go and see a doctor right away to get medication, instead of waiting until going home on Saterday. So I do what she says.
The doctor diagnoses cystitis, and he gives me medication for that. I aske him whether I should go on with the walk or not. He suggests to take the medication right away and just wait and see if the pain will disappear. So....I did.......and MARY.....thanks for the advise!!!!!!!!

Thursday July 18.
The 3th day allready, day of Groesbeek, and as I wrote before, I think this is the most beautifull day of all 4, because we walk a lot through some beautifull places, like the "Zevenheuvelenweg" in between Groesbeek and Berg en Dal. But today.....I had to just wait and see how things would go. I took my medication before we left and held my fingers crossed.
The first few kilometers I feel like shit..... A lot of pain in my belly and the closer we get to the place where we cross the 'St. Annastraat', the more I am convinsed I will stop if there is anybody home at my brothers place (he lives along the route). Again I don't want to upset Ann marie (yet) and keep my mouth shut. When we get there I don't see anybody and it is all dark...... @#$&*#........ so I walk on!!!!
But then.......while we walk on, just a little slower as usual, the pain start to disappear and I dare hope it will stay away. Our first stop is in Molenhoek and we make sure that priority number 1, 2 and 3 are all taken care of. Again, no queues to go to the toilet and I take my medication. YESSSSSSS.....it looks like it's going to work!!!!!! We buy some food and drinks, take of our shoes, legs up, and we have a long rest.......it feels great!!!!! After half an hour rest we walk on, into Groesbeek, over the famous and also beautifull 'Zevenheuvelenweg', through Berg en Dal, where we have our second stop.
Climbing is not my stronguest side, but the Zevenheuvelenweg is easy compaired to the walk in Diekirch (Luxembourg). Allthoug we are climbing one of the seven hills here, we can still give a big smile to the camera. Walking goes fine and we both feel well. We can allready "smell" the next rest and after that it is only about 6km to go to the finish. Halleluja........we did it...the third day!!!!!!

Friday July 19, the last day.
Especially for this last day we have special T-shirts with a photo of the "Waalbrug" on it. The photo was made by an official photographer from Nijmegen, Rob van Hoorn, and we have his special permission to use it this way.
After a good start we have to slow down. Today Ann marie isn't feeling very well. Just before crossing the bridge that will lead us to Linden, she has to stop and disappears into the bushes. I walk on, very slow, but it takes until just before Linden until we see eachother again. Linden is where we always have our first stop. They sell very big, nice healthy french bread and I was looking forward to that. This time we rest a little longer then usual, hoping that Ann marie will start to feel better, but unfortunately she still doens't feel well.
When we walk the last, busy 5 km on the St. Annastraat, someone takes a photo. Ann-marie can just about squeeze a little smile on her face, but........ we are nearly there.............. just to the end, and around the corner.... we did it!!!!

Saterday morning July 20, the day after...........
4daagse 2002 barometer

This year we left Nijmegen on the Saterday and therefore we could see the numbers until the very end. Allthough 41.545 people registered, there were "only" 39.657 that started walking on that first day. Of course there are always people sick, or some probably must have had a good reason not to show up, but there is always a number of people that register because they think it will be easy to do, and after thinking about it a little longer they decide it might not be so easy after all and they don't start that 'big adventure'. And then of course, like every year, the big 'hit' on the second day. I could have been one of them, allthough....... I finished that day and received a card for the third day, so I would have been an dropp-out on the third day.

After this 4-days walk I decided this was definiately the last one!!! For sure!!!! I even asked Ann marie to, if ever I would considder to walk again, remind me of my problems on the second day...

 

 

But then.................. in February I received the applicationform for 2003, and before asking or saying anything to anybody, I send it in......again!!! So... Nijmegen, here I'll come!!! swingen