foto elly

De honderdste Vierdaagse van Nijmegen, in 2016
Foto's van de wandelmarsen die ik als training heb gelopen kunnen online worden bekeken door op de foto te klikken.

Net als altijd loop ik in de winterperiode geen wandelmarsen. De reden? Tja, eigenlijk heb ik geen goede reden, behalve dan dat het vanaf ergens in oktober al vroeg donker is. Tijdens de avondtrainingen met ons Zoetermeerse clubje loop je dan in het donker en dat vind ik helemaal niks. Ook 's morgens in het donker mijn bed uit komen is niet echt een hobby, dus ja, ik houd een winterslaap wat wandelen betreft.

Gouda2016 

De eerste wandelmars liep ik samen met Danyell op 26 maart. Het was de Paaswandelmars in Gouda en we liepen daar 15 km. Net leuk om mee te starten. Na afloop plakten we er nog een stadswandeling van 10 km aan. Dat kon nog net! Een echt verslag maak ik niet meer van de trainingstochten, maar ik heb wel altijd een soort fotoverslag. Als je op de foto klikt, kom je in dat online album. 

 

 

Groene HartJenEVoor de volgende trainingstocht ging ik naar Woerden voor de 'Groene Hart'wandeltocht en deze keer liep ik samen met Joke. Klik ook hier (en met de volgende wandelmarsen hieronder) op de foto (naast, onder of boven de tekst) om naar het online fotoalbum te gaan.

 Oudewater1

In april ben ik een paar keer in de omgeving van Oudewater gaan wandelen met Lisette. Oudewater1
Dat waren geen officieel georganiseerde wandelmarsen, maar we stippelden gewoon zelf een leuke route uit en dat is in die omgeving niet moeilijk en natuurlijk is het dan niet zo druk met wandelaars. We genoten van de omgeving en de natuur. In april is wat mij betreft de natuur op haar mooist. Alles zit nog in de knop of is net aan het uitlopen en natuurlijk is het genieten met al die lammetjes in de wei. Ik heb even dezelfde foto neergezet voor de verschillende wandelmarsen in en rond Oudewater.

Geldermalsen
ZoetermeerOp 16 april loop ik met de groep SWZ in Geldermalsen de Rodekruis Bloesemtocht. We boften dit jaar, want alles stond in bloei en het was ook nog mooi weer. Misschien zelfs een beetje te warm. Op 21 mei kon ik lekker dicht bij huis wandelen, want toen werd de wandeltocht 'Het Floravontuur' georganiseerd en de start is bij Snowworld in Zoetermeer.

Wellingborough

 

En wat liep ik nog meer?
Ik ging dit jaar twee keer naar het buitenland om een IML tocht te lopen. Dat was in mei naar Engeland met Ann-marie voor de tweedaagse van Wellingborough en in juni met Danyell naar Zwitserland voor de tweedaagse van Bern. Bern

 

 

In Engeland en Zwitserland heb ik extra lang genoten, want we hebben er na allebei de IML tochten een paar dagen aan vastgeplakt. Het leek nu nog meer op een vakantie dan daarvoor.

 

RWV11062016

 

 

 

 

Na die twee IML tochten liep ik het weekend daarop, op zaterdag 11 juni, een wandelmars georganiseerd door RWV. Weer met Danyell, want dit is haar eigen club!

 

 

 

 

Op 18 juni ging ik met de 'Groentjes' uit Zoetermeer naar Stellendam om de Aspergetocht mee te lopen. Omdat het makkelijker is om mee te gaan met de bus, stapten we daar 's morgens om 6.30 uur met z'n allen al in op de vaste verzamelplaats. Voor een fotoverslag, klik op de foto. Stellendam

Rugzak

 

Op 25 juni liep ik de tweede dag van de Amersfoortse tweedaagse mee. De broer van Don kon alleen de eerste dag en hij was zo lief mij het kaartje voor de tweede dag te geven. We gingen er met een hele buslading naartoe, dus dat begon al heel vroeg, maar ook heel gezellig. 

 

De Vierdaagse van 2016 komt eraan, de 100e, maar eerst krijgen we nog een gezellige 'groentjes' avond!

GroentjesavondBurgemeester

 

Op maandag 11 juli hebben we met de Sportief Wandelgroep Zoetermeer een informatieve avond. Zoals altijd wordt er dan ook een groepsfoto gemaakt en de burgemeester vereerde ons daarbij met zijn aanwezigheid. Er werd nog een aparte foto gemaakt van Henk die met drie van zijn kleinkinderen gaat lopen, Sem, Naomie en Jamie.

 

 

De Vierdaagse van Nijmegen, de 100ste.
Voor degenen die geen zin hebben om het hele verslag te lezen, klik op de foto hieronder om naar het online fotoalbum van de Vierdaagse van 2016 te gaan. Er staan ook stukjes tekst tussen, dus je leest daar het kortere verslag.Maandag

Zondag 17 juli
Ann-marie en ik hebben er lang naar uitgekeken.... .... en eindelijk is het dan zover! Op zondagmiddag rijden we naar Nijmegen! We willen eerst naar ons hotel in Haps, net voorbij Cuijk, om de auto uit te laden, zodat onze spullen alvast in de kamer van het hotel liggen. Opruimen komt nog wel, maar nu eerst naar Nijmegen om me aan te melden en het sfeertje te proeven. We willen op tijd zijn voor de Parade. Er lopen veel vrienden en bekenden mee, dus ik wil op tijd bij de Waalbrug zijn.

Lange rijen!
Een nog bijna lege fietsenstalling, maar lange rijen bij de hokjes. Pfff... ik kom later wel terug! Dan eerst maar bij de Waalbrug kijken. We vinden een mooi plekje aan gaan in het gras zitten om te wachten op al die wandelaars die vanuit alle verschillende provincies in Nederland zijn gestart. Het duurde en het duurde, maar even over vieren komen alle "Sterwandelaars" eraan en lopen vlak voor ons langs. Tussen al die wandelaars ook de Makoni groep, die al 650 km hebben gewandeld vanaf Denemarken, voor ze aan die honderdste Vierdaagse gaan beginnen. Als alles voorbij gewandeld is, gaan we terug naar de Wedren. Leuk dat we nog op tijd waren om al die "Sterwandelaars" langs te zien komen. De organisatie heeft heel wat uit de kast getrokken om er met deze 100e Vierdaagse iets speciaals van te maken, want dat het de 100e is zie je overal! Dat belooft wat!
Even voor vijf uur is de rij weg en kan ik me alsnog aanmelden. Oh ja, ze wil mijn legitimatie zien.. En dan, even twee vingers ertussen en het bandje zit om mijn pols. 's Avonds eten we net als vorig jaar met Liza, Mary en Cor een lekkere pizza bij Pinnoccio. En als we 's avonds terugkomen in ons hotel in Haps... wat een rust in ons hotel! Wat een verschil met de drukte in Nijmegen. AalshofHier slapen Ann-marie en ik deze week. Ann-marie loopt niet mee dit jaar, maar ze heeft als toeschouwer en mijn persoonlijke  verzorgster net zoveel zin in dit feestje als ik!

Maandag 18 juli
We genieten vandaag van een heerlijk ontbijt. Als ik niet uitval moet ik van dinsdag t/m vrijdag al om 5.00 uur op, dus dan wordt het een heel ander verhaal. Dan staan er geen verse broodjes, koffie enz. te wachten, maar een gezonde, eiwitrijke shake! Tijdens de Vierdaagse rijd ik elke dag in een klein halfuurtje met de auto van Haps naar Nijmegen, om op zoek te gaan naar een gratis parkeerplek, zo dicht mogelijk bij de Wedren, maar vandaag gaan we ook nog even een paar uurtjes shoppen. In Nijmegen staan de nu nog lege tribunes Hier zal het er vrijdagmiddag wel heel anders uitzien, tenminste dat hoop ik wel.....

Dinsdag 19 juli, de dag van Elst.
Mijn wekker gaat om 5.00 uur af... wat heb ik toch een rare hobby! Als ik zo vroeg op moet, leg ik 's avonds alles al klaar bij mijn rugzak. Mijn kleren, eten, drinken, fototoestel, telefoon, startkaart en de kaart die ik moet laten zien om al om 6.45 uur te kunnen starten. Het gaat warm worden, zo warm dat ik geen jas mee hoef te nemen en ik besluit om ook geen paraplu mee te nemen, wat ik normaal wel doe, al is het maar om als parasol te kunnen dienen. Ik heb een petje en een speciale "koeldoek" voor in mijn nek. Ik ben er klaar voor.... denk ik...

4dagen routesHiernaast een kaartje van Google Earth met de routes van alle dagen voor de 30 km lopers. Met die hitte die op de eerste drie dagen werd beloofd, was ik dan ook blij dat we donderdag "slechts" 30 km hoefden te lopen. Op dag 1 en 2 was voor ons het rondje iets groter. Dinsdag 32,5 km en woensdag was dat zelfs 33,4 km.
Drukte....

De fietsenstalling is voller dan vol en er staan aan alle kanten dat er gestart kan worden lange rijen. Gelukkig mag ik iets eerder starten en hoef ik niet in de rij te staan. Start op dag 1Wel loop ik even naar de rij om Tinus, Henk, Naomi, Jamie en Sem gedag te zeggen. Tot straks allemaal! Jullie halen mij vast nog wel in.

De eerste stop heb ik in het plaatsje Ressen, maar er zullen er nog veel volgen! Het is nu al poepiewarm! Het is hier nog heerlijk rustig want alleen de 30 km lopers komen hier en omdat ik een halfuurtje eerder mag starten, hebben alleen hele de snelle wandelaars mij hier ingehaald. Ik besluit bij de kerk naar de wc te gaan en een eerste, korte stop in te lassen. Bij de volgende stop ben ik de gezellige drukte in Elst al voorbij, want dat is bij de "Oase" van Eric en Carla. Wat een verwennerij hier! Ik krijg een lekker kommetje soep. Een stukje verderop pak ik een stukje kaas van een schaal die wordt vastgehouden door iemand in klederdracht. Ook mag ik een vierdaagsesjaaltje meepakken! Wat leuk! De keren dat ik na die eerste stop in Ressen ben gaan zitten zijn niet meer op één hand te tellen. Zelfs na de Waalbrug, waar Ann-marie me staat op te wachten, met de finish al in zicht, besluit ik nog een schaduwplekje op te zoeken. BijWaalbrugdinsdagIk moet even afkoelen. Hierna komt namelijk nog een warm stukje door het centrum en zoals altijd moeten we nog even wachten voor de oversteek bij de doorgaande weg... voor de finish.
Hulpdiensten... die hebben we vandaag veel gezien en gehoord. Gelukkig kregen ze direct alle ruimte van de wandelaars. Oh ja, ook even vermelden, de 4walker-app. Dit jaar was er een nieuwe app en die werkte gelukkig veel beter dan verleden jaar. Toen lag hij er steeds uit. Dit jaar heb ik daar gelukkig geen last van gehad Vandaag 32,5 km en daar heb ik 8:21 uur over gedaan, voornamelijk door de vele rusten die ik nam i.v.m. de hitte. Ann-marie had vandaag o.a. een ontmoeting met Jean-Paul. Die liep er nog fris bij en was dan ook ruim voor mij bij de finish. Teruggekomen bij het hotel besluit Ann-marie vannacht buiten te gaan slapen in haar hangmat. Het is binnen warm en ik heb al twee nachten zo goed als niet geslapen. Hopelijk gaat dat vannacht beter lukken.

Woensdag, 20 juli, de dag van Wijchen...
Vanwege de warmte mogen de 30 en 40 km lopers vandaag een halfuur eerder starten, dus ik ook... en de wekker staat daarom op 4.30 uur!!! Bij de start eerst even Tinus, Henk, Jamie en Sem op de foto gezet. Ze maken zich zorgen want Naomie is er nog niet. Ze komt altijd met de fiets, maar ze moet met haar vader vanaf de camping komen. Net na de start kom ik ook Kees en Lia tegen en natuurlijk..... studenten... en studenten... en nog meer studenten... Sinds ik een speciale kaart heb om eerder te mogen starten en niet eerst in de rij hoef te staan, loop ik altijd ongeveer een kwartier bijna alleen. Maar vandaag, nog maar een minuut of twee, drie nadat ik ben gestart, lopen links en rechts de 30 km wandelaars al voorbij!? WTF!!?? eeeeek Ze mochten allemaal al een uur eerder weg!
Het is heet... en vochtig en het lijkt wel alsof we in een tropisch regenwoud lopen! Alleen van het stukje van de auto naar de start zweet ik me al een rotje en dat wordt er niet minder op. Als ik bij het huis van Tinus en Anny kom, ga ik even naar binnen om naar de wc te gaan. Dat is wel lekker, want inmiddels is het al zo'n 2,5 uur geleden dat ik uit het hotel vertrok. Als ik even later de kamer inloop zie ik dat Tinus er ook al is. Die is natuurlijk vlak na mij gestart en heeft me inmiddels ingehaald. Ik blijf niet te lang praten, want er moeten nog kilometers worden gemaakt.
Broodje eiIn kolonne lopen we door Nijmegen. Het duurt op de 2e dag best lang voor je Nijmegen uit bent en ik merk dat het niet zo lekker gaat. Vannacht heb ik wel wat beter geslapen, maar het zal hooguit een uur of vier zijn geweest, dus in mijn hoofd voel ik de vermoeidheid. Nog geen uur na de stop bij Tinus en Anny zie ik aan de kant van de weg een paar mensen bij een paar lege stoelen. Ik stap over het hekje en vraag of ik even mag gaan zitten. "Ja natuurlijk, geen probleem, ga maar zitten... en wil je misschien een broodje met gebakken ei?" Ohhhh.... ja graag!!! Zo lief! Ik was hier zo aan toe! Wandelen vind ik best leuk, maar het zou niet zo warm moeten zijn.

Terwijl ik daar lekker mijn broodje met ei verorber, zie ik Tinus en Henk met de drie kleinkinderen langskomen. Gelukkig! Naomi is er dus ook weer bij. Mijn volgende stop is bij de grote rust voor het leger. Genoeg lege stoelen in de schaduw om even lekker bij te komen. Ik peuzel mijn broodje op en haal een kopje soep. Dat schenken ze hier gratis.  Ik besluit om niet te lang te blijven zitten en ga nog even naar de wc waar gelukkig geen rijen staan. NaomiAls ik daarna weer de weg op ga zie ik bij een EHBO post op de hoek Henk staan. Wat is er aan de hand? Ik had niet verwacht ze vandaag nog te zien. Henk vertelt dat Naomi gisteren op de camping over een scheerlijn van een tent is gestruikeld en daarbij haar teen heeft gekneusd. Samen met Henk loop ik naar binnen om te kijken wat er inmiddels aan gedaan is. Natuurlijk nog helemaal niets, want het is druk. Het ziet er echter niet zo mooi uit en ze moet na vandaag nog twee dagen. Een optie is om een stuk uit haar schoen te knippen. Ze bellen even naar huis om te vragen of dat goed is. Ja, natuurlijk mag dat, geen probleem! Dat antwoord hadden we al verwacht. Naomi probeert het nog, maar al snel moet ze afhaken en Sem is er ook helemaal verdrietig van. In Wijchen zitten Martin en Desiree langs de kant van de weg en daar blijft ze achter.

pannenkoek Inmiddels ben ik weer onderweg en kom, ook in Wijchen, langs de enige, echte OASE. Wat worden we hier weer verwend! Vandaag staan de pannenkoeken met spek op het menu! Heerlijk! Echt charmant ziet het er allemaal niet meer uit als je regelmatig een nat petje op je hoofd zet, ook al is het roze woensdag. Het is zweten, zweten en afzien! Weer stoppen en nog een keer stoppen... Ik stop ook nog even bij Martin en Desiree. Die zitten maar een klein stukje verderop. Weer even bijkomen....... en weer verder. Zo gaat het een poosje door, want niet veel verderop zak ik nog een keer door mijn hoeven en ga ik langs de kant in het gras liggen en ik lig daar niet alleen! Ik voel me af en toe beroerd en benut zoveel mogelijk plekjes in de schaduw om een beetje bij te komen.
Net op de grens van Nijmegen, bij de sluizen, loopt een jongen de andere kant op. Hij is helemaal overstuur en ik besluit om achter hem aan te gaan om te kijken of ik hem kan helpen. Het blijkt dat hij zijn begeleider kwijt is en zij heeft de controlekaart. Na een paar keer heen en weer bellen, krijgt hij van een oom te horen dat ze al bij het spoorviaduct is, niet ver van de finish. Finishtijd woensdagIk weet waar dat is, maar als ik hem vertel dat ze al bijna binnen is rent hij ineens weg. Gelukkig nu wel de goede kant op en een paar dagen later hoor ik via via dat hij zich gelukkig wel op tijd bij de finish heeft af kunnen melden. Dat geldt echter voor mij ook. Op de app zie ik later dat mijn gemiddelde vandaag 3.09 km per uur was. Dat is natuurlijk wel inclusief al die stoppen onderweg, maar toch... Door dat extra halfuur oponthoud bij de sluizen en alle rusten onderweg was ik nog maar net op tijd! Zo laat was ik nog nooit binnen, maar gelukkig, ik ben op de helft en de zwaarste, tweede dag erop zitten. blaar

Oh ja, ik vergeet het nog bijna te vermelden, ik had al een paar uur een beetje last van een branderig plekje op mijn hiel. Dat zal toch geen blaar zijn? Ik heb zelden blaren... Ja hoor... ik heb een blaar op de zijkant van mijn hiel! Dat wordt wel lastig doorprikken, zo'n blaar die op je hiel zit, maar gelukkig hebben we daar onze persoonlijke verzorgster voor, hè Ann-marie...

Donderdag, 21 juli, de dag van Groesbeek.
Vandaag mag Ann-marie ook vroeg opstaan, want ze rijdt met me mee. Even over zessen zet ik haar af bij het begin van de Zevenheuvelenweg. Ze moet hier vandaan nog een stukje lopen om bij de Oase te komen. Als alles goed gaat kan ik daar over een uur of wat ook neerploffen, maar eerst mag ik nog even naar Nijmegen rijden, mijn auto ergens parkeren en starten met die derde dag. Donderdag afstandVandaag mag ik dit rondje wandelen, zie het plaatje hiernaast.
Ann-marie zie ik pas weer als ik zo ongeveer 24 km heb afgelegd. Eerst door Groesbeek en een stuk van de Zevenheuvelenweg overwinnen.
Vandaag is er meer schaduw langs de route, dus dat gaat vast helemaal goed komen! slapenOnderweg loop ik langs een paar kinderen die waarschijnlijk al vanaf een uur of vier langs de weg hebben staan juichen en klappen en daar nu lekker liggen te slapen. Tja, kijken kan ook heel vermoeiend zijn en omdat ik hier pas om 7.15 uur langskom is dit helemaal niet zo gek. Bij Tinus en Anny staat het bord van de Sportief Wandelgroep Zoetermeer weer in de tuin en ik besluit hier ook vandaag weer even naar de wc te gaan. Je kan het maar gehad hebben!
Een stukje verderop zie ik een bordje staan met de tekst : 'WC Ladies only!'Huh... discriminatie? Of willen ze de wc een beetje netjes houden en geen 'staande plassen' wandelaars op hun toilet?
Als we Nijmegen uitlopen komen we langs velden waar al druk wordt gewerkt. Er worden gladiolen geplukt. Zullen ze die alvast voor vrijdag aan het verzamelen zijn? Het ziet er wel leuk uit, al die bewegende poppetjes in de verte, met bossen vol slierten gladiolen over de schouder en die bossen worden steeds dikker.
UWVrust Ook vandaag is het weer warm en ik loop al snel een beetje op de automatische piloot. Vlak voor de splitsing van de 30 km wandelaars met de rest zie ik een verzorgingstent van de UWV en daar zitten ook een paar groentjes! Jongens, wat ben ik blij dat ik jullie zie. Mag ik hier even zitten? Gelukkig is dat geen probleem en ik ben dan ook heel blij dat ik hier even op een stoel kan neerzakken, want ik voel me ineens weer licht in mijn hoofd. Ondanks dat ik voor mijn gevoel genoeg eet en drink onderweg, gaat het niet helemaal lekker. Ik heb geen problemen met mijn spieren / voeten en de blaar van gisteren voel ik niet meer, maar wat is dat toch met dat vervelende, lichte gevoel in mijn hoofd? Na een kwartiertje rusten is het gelukkig wat weggezakt en kan ik zelfs een broodje eten dat ik van deze aardige mensen aangeboden krijg. De volgende rust is niet ver meer, namelijk net na de splitsing van de 30 km met de andere afstanden, in Mook, aan de overkant van de weg en ik ben van plan die ook te pakken om een kopje soep te eten. Even wat zout naar binnen werken... even naar de wc en ook al is het hier nu al wat drukker dan verleden jaar, heb ik het idee dat ik nog wel een beetje in de voorhoede zit. Er zijn nog geen lange rijen, dus ik hoef niet lang te wachten. Na het verorberen van een kopje tomatensoep en een bakkie koffie trek ik mijn schoenen weer aan. Oh ja, die blaar zit er toch nog wel. Ik voel hem. Even goed stampen zou Hetty zeggen, want zo loste zij dat altijd op.
Ik begin aan de volgende etappe. Heuvelopwaarts, maar wel lekker in de schaduw, richting Groesbeek, waar het elk jaar een feestje is. Ondanks dat ik met een gemiddelde van slechts een dikke 2 km per uur wandel, heb ik het hier best weer naar mijn zin. In de schaduw lopen voelt zoveel beter! Natuurlijk word ik links en rechts ingehaald, maar dat interesseert me niet. Ik kom er ook wel, voetje voor voetje, stap voor stap.
Oasedonderdag

 

In Groesbeek is het ineens wel weer een stuk drukker, want alle afstanden komen hier bij elkaar. In kolonne lopen we richting Zevenheuvelenweg, maar voor ik daar rechtsaf draai, ga ik nog even zitten en ik krijg een stoel aangeboden van een paar meisjes die daar langs de kant zitten tussen de toeschouwers. Het is heerlijk om weer even in de schaduw te zitten, want dat laatste stukje door Groesbeek was toch wel weer behoorlijk warm.
Ik blijf niet te lang zitten, want boven op een van die heuvels wacht de Oase, met Eric en Carla en natuurlijk ook Ann-marie. Met een oververhit koppie duik ik even later de tent in.Oase Er wacht me echter nog een verrassing, Danyell is er ook! Jeetje zeg, die is al lekker ver, ondanks de warmte, want we zijn allebei geen grote fan van dit weer. Als Danyell verder gaat blijf ik nog even zitten. Hiervandaan is het op een klimmetje na nog enkel heuvelafwaarts, Berg en Dal door en hoppa dan zo Nijmegen in en richting de finish. langskomen1langskomen2
Terwijl ik even aan het bijkomen ben, komen er heel wat bekenden voorbij, die heel even naar binnen kijken om gedag te zeggen. Het is zo leuk om dat allemaal voorbij te zien gaan, dat ik een dikke drie kwartier blijf zitten. Ondanks dat ik na die drie kwartier een lange stoet wandelaars voorbij heb zien komen, ziet het er nog niet naar uit dat het al wat rustiger gaat worden. Na Syl met haar vriendinnen, komen Thea en Hans langs, Tinus loert even naar binnen en er komen ook wat groentjes uit Zoetermeer voorbij. Ieder heeft tijdens de Vierdaagse wel zijn/haar eigen plekjes om even te gaan zitten en bij de Oase komen vooral de leden van de Walkers4Walkers langs, ook al komen er elk jaar weer wat meer mensen binnen die even willen bijkomen. Hapjes en drankjes zijn in principe gratis, maar er staat een pot waar je wat geld in kunt doen. Na verrekening van de kosten gaat de rest van het geld ieder jaar naar een ander goed doel. Slim bedacht toch!
langskomen3Als je alle familieleden, vriendjes en bekenden wilt zien op zo'n dag, moet je dus gewoon een uurtje langs de kant blijven zitten. Maar ja, zo komen we er niet, dus ik trek mijn schoenen weer aan en gooi de rugzak op mijn rug. Ann-marie blijft achter bij Eric en Carla. Die haal ik straks wel weer op, voor ik naar het hotel terugga.
Weer helemaal opgeladen loop ik Berg en Dal in. Ik heb het gevoel dat het hier iets rustiger is langs de kant. Misschien ook wel vanwege de warmte, want reken maar dat je ook in een stoel last hebt van die hitte. Niet veel later komt het bordje Nijmegen in beeld. We krijgen dan nog een heerlijk stuk in de schaduw en op sommige plekken staan ze met tuinslangen langs de kant. Ik houd af en toe mijn petje ervoor, zodat ik die weer lekker nat en koud op mijn hoofd kan zetten. Mijn haar zal er wel niet uitzien, maar 'who cares?' tuinslang

 Gelukkig ben ik vandaag wat eerder binnen. Kwart voor vier, volgens de app en dat zou best kunnen. Alhoewel... eigenlijk een minuut of 10 eerder, maar het is druk bij de finish en je breekt bijna je nek over al die wandelaars die overal op de grond zitten en liggen. Dat hebben ze toch niet zo goed geregeld. Waarom houden ze dit stuk niet vrij en alleen voor degenen die zich komen afmelden?
pontonbrugVanavond ga ik met Ann-marie naar Cuijk... even kijken naar de pontonbrug en de feestelijkheden daar omheen. Omdat ik vrijdag niet in Cuijk kom en we er dichtbij logeren, hadden we van tevoren al afgesproken dat we er op donderdagavond naartoe zouden gaan. We kunnen daar een hapje eten en kijken naar de brug die er als het goed is al ligt en dat klopt ook.
Het is er nu niet zo druk als bij de doortocht, maar er lopen toch heel wat mensen rond. terugvarenWe lopen over de brug naar de andere kant. Wel gek hoor, om dat nu te doen, op de derde dag. Terug gaan we met het pontje. We zijn de brug overgelopen, omdat dat kon... maar omdat het zo druk is gaan we terug met het pontje. De kosten : € 0,30 p.p. Daarna moeten we natuurlijk nog een hapje eten en we besluiten naar de Griek te gaan. Voor we teruggaan naar de auto zien we parapenters (met hulpmotor) en luchtballonnen. Zo genieten we toch even mee van dat feestje in Cuijk.
Eigenlijk zitten we best wel ver van Nijmegen af in dat hotelletje in Haps, maar het is er heerlijk rustig en omdat ik elke dag met de auto naar Nijmegen ga, ben ik in een dik halfuurtje al bij de start. Parkeren valt best wel mee in Nijmegen, als je maar de plekjes weet waar je nog gratis mag parkeren. Misschien volgend jaar weer hier? cool

 

Vrijdag, 22 juli, het is alweer de laatste dag!
OaseVrijdagochtendGoedemorgen Nederland! Ann-marie zet ik even over zessen af bij de Oase, waar Carla en Eric al druk in de weer zijn. Wat een aangename verrassing dat we ze zo makkelijk hebben gevonden. Ik kom hier elke ochtend langs met de auto! Het is heel ander weer vandaag. het heeft al geregend en ik denk ook niet dat we het vandaag de hele dag drooghouden. In nijmegen is een parkeerplaats weer snel gevonden en ik loop een stukje tegen de stroom wandelaars van de 40 km in. Dit is zo'n beetje de staart van de wandelaars van deze afstand, want de meesten zijn al weg. Als ik de St. Annastraat oversteek zie ik een hele donkere lucht en een regenboog. Even heb ik nog hoop dat de wolken leeg zijn voor wij op die plek zijn, maar helaas.... niet veel later moeten de poncho's tevoorschijn worden gehaald en ook ik stop even om het een en ander te organiseren. Ik besluit om ook maar een poncho over mijn hoofd te gooien en laat mijn paraplu in de rugzak zitten. schuilenAls ik de hoek omloop hoor en zie ik een vrolijke groep groentjes die even in een portiek zijn gaan schuilen. 'Er is nog plek, kom erbij' wordt er geroepen, maar ik loop liever door. Natuurlijk vind ik het jammer dat we die bui regen op ons hoofd krijgen, maar ik zou liegen als ik zeg dat ik liever dat warme weer van de eerste drie dagen heb. Oké, het is niet zo gezellig voor de mensen langs de kant, maar hopelijk blijft het niet de hele dag regenen en kunnen we straks de poncho's weer opbergen. Voordat we Nijmegen uit zijn loop ik weer langs die aardige meneer waar ik de tweede dag een broodje met ei kreeg. Hij herkent me nog en vraagt of ik weer een broodje wil. Alle stoelen zijn nat, maar er wordt er snel een drooggepoetst en voor ik goed en wel zit heb ik alweer een broodje te pakken. Zo ontzettend lief! tijdenshetbroodjeetenvrijdagTerwijl ik mijn heerlijke broodje aan het verorberen ben, zie ik Henk, Jamie en Sem weer langskomen. Zo te zien heeft Sem het niet erg naar z'n zin. Ach, dat gaat vast wel weer over als hij vanmiddag over de finish loopt. Gelukkig, lopen we ook vandaag gewoon 30 km en niet meer en aangezien we net als de voorgaande jaren vlak voor de Scheidingsweg op elkaar wachten, en met elkaar bedoel ik de wandelaars van de SWZ, kan ik het rustig aan doen. Ik pauzeer normaal in Overasselt, maar als ik mijn neus daar naar binnen steek, ga ik bijna over mijn nek. eeeeek Wat is het hier binnen vies benauwd! Dan maar even doorlopen, want bij de kerk op de hoek kan je ook altijd naar binnen. Helaas, ook daar is het alsof ik een tropentuin inloop. Zo vochtig benauwd! Eigenlijk is dat ook helemaal niet gek na al die warme dagen. Schuilen2De temperatuur is behoorlijk gedaald, maar omdat het regent en het binnen nog warm is, zie je daar bijna de stoom van al die natte mensen afkomen. Ik besluit dan maar door te lopen en als ik halvewege de dijk een gezellige tent zie waar ze ook pannenkoeken verkopen aarzel ik heel even. Zal ik... ? 'Ja natuurlijk Elly, ga even lekker zitten', zeg ik tegen mezelf. Waarom niet?! Ik kan hier in ieder geval droog zitten, want er is een lege stoel beschikbaar. Ik trek mijn schoenen en sokken uit en besef direct dat het geen zin heeft om droge sokken aan te trekken. Als mijn schoenen een paar minuten met de tenen omhoog tegen een tafel hebben gestaan, staat er een plasje water in. Ze zijn door en door nat. Getsie... wat gaan we daar nu op verzinnen? Oh ja, zakdoeken, papieren zakdoeken, daar heb ik er genoeg van. Als ik een klein halfuurtje later opstap, met zakdoeken in mijn schoenen, is het inmiddels droog geworden. Ik meng me weer tussen de wandelaars en ik zie een lange slinger van wandelaars richting Linden lopen. Helaas, daar komen de 30 km wandelaars niet, dus al die mensen die ik nu nog die kant uit zie gaan bij de splitisng, dat zijn de laatste 40 km wandelaars. Er lopen ook wat groentjes langs en ik raak even aan de praat met Brigitte. Toch wel handig die groene shirtjes. Je haalt ze er overal snel tussenuit, die Zoetermeerders. BrigitToen ik net tijdens de rust een paar zakdoeken uit mijn rugzak had gepakt, besefte ik tot mijn grote schrik dat ik mijn petje was vergeten. Dat was niet slim! als ik dat aan Brigitte vertel biedt ze mij haar reserve petje aan. Nog een keer hartstikke bedankt Brigitte voor het lenen van je petje, want ik heb er later op de dag goed gebruik van kunnen maken. En dan ga ik linksaf, net als de meeste anderen en we lopen even later Heumen in. DanyellvrijdagEen gezellig, klein plaatsje en wie kom ik daar tegen? Hahahaha.... Danyell! Daar ben je weer! Gelukkig is er iemand zo aardig om even een foto van ons te maken, want het is natuurlijk wel leuk dat we  nog een keer samen op de foto staan met deze 100ste, ook al lopen we niet samen!  Het blijkt dus dat Danyell met ongeveer hetzelfde tempo, maar met kortere rusten mij elke keer weer inhaalt. Maar ook nu zeg ik weer: 'who cares?' Ik heb alle tijd!

zakdoekjesEven na de middag ben ik weer terug op de plek waar ik vanmorgen Ann-marie heb achtergelaten. Het is hier nu poepiedruk, want alle afstanden komen op dit punt weer bij elkaar. Als ik hier zo zit, merk ik daar niets van. Ik doe mijn schoenen uit en zie... oh ja, een paar natte lappen in mijn schoenen. Dat zijn de zakdoekjes die behoorlijk wat vocht hebben opgenomen in de laatste 2 uurtjes. Omdat we pas om 15.30 uur vertrekken vanaf McDonalds, blijf ik hier wat langer zitten.

Ongeveer rond dezelfde tijd is er in Cuijk hoog bezoek! Willem Alexander stapt daar ineens tussen alle mensen rond. Natuurlijk wel met een paar hoge omes en beveiligingsmensen eromheen, maar hartstikke leuk toch?! Jammer dat ik hem niet heb gezien, maar na een beetje zoeken pluk ik later een foto van het internet. Die kan ik in ieder geval aan mijn collectie toevoegen. 's Middags laat hij ook zijn neus nog even zien op de tribune in Nijmegen en hij schudt daar heel wat handjes! Wat leuk!
WA2WA1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

WA3Dat doet hij aan het einde van de middag ook nog een keer met de koploper van de Vierdaagse van Nijmegen, de 84-jarige Bert van der Lans. Hij loopt dit jaar voor de 69e keer mee. Wat een toppertje hè!

Na een dik uurtje relaxen besluit ik toch maar alvast richting MacDonalds te lopen, waar we gaan verzamelen voor de grote intocht. brilMet een dikke glimlach op mijn gezicht, loop ik langs de groentjes die tussen de toeschouwers zitten. De laatste knip op mijn kaart heb ik inmiddels al gehad, dus de rest is genieten. Het zal wel nog even duren voor het zover is, want het lange wachten is nu begonnen! Er komen steeds meer groentjes binnen, met of zonder supporters. Ook Ann-marie komt hier naartoe, want we willen straks hand in hand over de St. Annastraat als de foto wordt gemaakt door de enige echte Vierdaagse fotograaf : foto Modern. Henk is er ook met Jamie en Sem en er zitten nog wat supporters bij van de familie. Sem geniet van een heerlijk ijsje, gekregen van Don en probeert later nog even wat water naar binnen te krijgen voor we vertrekken. waterIk geloof dat het Bianca was die dit gespetter even fijntjes vastlegt op de gevoelige plaat. Precies op het juiste moment!

Even voor 15.30 uur wordt er nog een groepsfoto gemaakt en even later lopen we met de hele groep over de VIA GLADIOLA. Dat is altijd weer een feestje. Omdat het niet lukt om met maximaal een man of 5 naast elkaar te lopen, dat had Don gevraagd, besluiten Ann-marie en ik om een beetje in de achterhoede te blijven. Het is niet leuk als andere wandelaars last hebben van een groep die af en toe over de hele breedte van de straat loopt. Het voordeel van achterin lopen is ook dat je goed in de gaten kunt houden of we al in de buurt van de fotograaf komen, want die zien we al van verre. Yessss.... we zijn er bijna!
Nog even lachen.... en we staan er weer goed op, deze 100ste Vierdaagse....vrijdagIntochtGelukkig valt er geen druppeltje meer. Er is volop zon en dat is voor de mensen langs de kant  natuurlijk veel leuker, dus ook voor ons. Het blijft het hele stuk nog gezellig druk aan de kant.
medailleOm kwart voor vijf is de finish in zicht en niet veel later is nummertje 28 "IN THE POCKET!" Het was afzien, want het was weer heet dit jaar, maar het was ook net als altijd een feestje dat ik niet had willen missen. Opgeven is geen optie!

Met dank aan Ruud voor de leuke filmpjes! Die zie je als je het online fotoalbum bekijkt. De finishfoto, hand in hand met Ann-marie, ik ben er heel blij mee!. Wat een mooie afsluiting! De gemiddelde tijd, inclusief rusten, ligt ver, heel ver onder de 5 km per uur, maar hééé... ik zeg het nog één keer : 'who cares? heb het weer gehaald!'

JPenz's Avonds gaan we natuurlijk eten bij Pinnoccio. Dat is traditie. Als we bij restaurant Pinnoccio aankomen, zien we Jean-Paul met Miranda en Jaemy met hun "supporters" vanaf de andere kant van het centrum aankomen. Zij gaan hier ook altijd een hapje eten. Dat is toevallig! Natuurlijk jullie ook nog gefeliciteerd en iedereen die het dit jaar ook is gelukt.

Oh ja, Linden.... dat heb ik wel gemist, dus daar rijden we vanavond op de terugweg naar het hotel ook nog even langs. Tenslotte ligt het op de route en ik ben heel nieuwsgierig naar het thema van dit jaar. We raken daar nog aan de praat met mensen die daar wonen. Dat sfeertje hier, dat is Brabantse gezelligheid zeggen ze. Blij 1

 

Het zit er weer op..... mijn laatste keer, ja nu echt de laatste keer. Mijn 25ste medaille was eigenlijk al een afsluiting, maar dat ik nu ook nog die 100ste keer mee heb kunnen doen, dat maakt het plaatje af. Volgend jaar zien jullie mij weer langs de kant. Foto's maken en al die dappere mensen die het wel weer aandurven toejuichen. ik heb er nu al zin in!

Wil je alle foto's zien die ik dit jaar heb gemaakt, klik dan op de foto met de medaille.